Σάββατο, Οκτωβρίου 29, 2005 

Κάποιος σκότωσε την ποίηση με Μπαλτά

Μικρή Πασοκική Ανθολογία- Μέρος V


Ως πολιτικός -βουλευτής, υπουργός και ευρωβουλευτής- διακρίθηκε για τις "σκληρές" ιδεολογικές απόψεις του. Έχει όμως ως άνθρωπος και την ευαίσθητη πλευρά του- αυτό διαπιστώνει κανείς διαβάζοντας τα ποιήματά που υπό τον τίτλο «κι εσύ ακόμα μοιράζεις λουλούδια» εξέδωσε ο Αλέκος Μπαλτάς. Πάντως αρκετοί που τα διάβασαν στάθηκαν περισσότερο με προσοχή σε ένα που επιγράφεται « το λάθος», είναι αφιερωμένο «στον Κ.Σ» και έχει ως εξής:

Το Λάθος
Μαύρη η ψυχή του απ΄την απελπισία.
Πίστεψε ως φαίνεται πολύ σε κάτι
και σε κάποιον που 'δειχνε την ίδια πίστη.
Υπηρετώντας το κάτι
παραδόθηκε στον κάποιον
και ο κάποιος τον απογοήτευσε.
Και τώρα... χρόνο δεν έχει
ούτε δύναμη το κάτι να πετύχει.
Άλλος του βγήκε ο κάποιος
και χάθηκε το κάτι.
Και ήταν το κάτι όνειρο ζωής σπουδαίο και μεγάλο.
Και ήταν ο κάποιος λίγος και μικρός.»

----------------------------------------------
Το παραπάνω σημείωμα είναι η συνεισφορά του "Κόσμου του επενδυτή" στην "Μικρή Πασοκική Ανθολογία".
"Κάποιος, κάτι, κάπου"...Μισόλογα και δήθεν ποιητικές αοριστίες από τον κύριο Μπαλτά για κάποιον (Σημίτης) που πίστεψε σε κάτι(μακάρι να ήξερε τι), αλλά παραδόθηκε σε κάποιον άλλο ( Γ. Παπανδρέου) και του έμεινε το κάτι αμανάτι.
Όταν οι πολιτικοί δεν τολμάνε να πούν την άποψή τους για όσα συμβαίνουν στο κόμμα τους και την μετατρέπουν σε -ο θεός να την κάνει- ποίηση,αδικούν και την πολιτική και την ποίηση. Διότι αν η πολιτική απαιτεί θάρρος, εντιμότητα και ειλικρίνεια μια φορά, η ποίηση απαιτεί τα ίδια δέκα φορές. Και μπορεί ως πολιτικοί να είναι καλοί, μέτριοι ή κακοί, η ποίησή τους όμως είναι κακή.
Και ως κακή ποίηση με μεγάλη μου χαρά την περιλαμβάνω στη σειρά των post μου με τίτλο "μικρή πασοκική ανθολογία". Τα υπόλοιπα post της σειράς θα τα βρείτε εδώ :

Παρασκευή, Οκτωβρίου 28, 2005 

Χωρίς σφραγίδα

Μια πικρή αλλά αληθινή επισήμανση από τον "ιό της Ελευθεροτυπίας", σ' ένα αφιέρωμά του πριν 9 σχεδόν χρόνια (10/3/1996)για δύο ηρωικές γυναίκες:
«Ηρωίδες, αλλά με τη σφραγίδα μιας συγκεκριμένης "πλευράς". Ως φωτεινό παράδειγμα του αγώνα των Ελληνίδων κατά του ίδιου κατακτητή, οι εθνικόφρονες θα επέλεγαν τη Λέλα Καραγιάννη για να αντιπαρατεθεί στο συμβολικό επίπεδο στην Ηλέκτρα Αποστόλου που μνημόνευαν σε κάθε ευκαιρία οι κομμουνιστές ως την κατεξοχήν αντιστασιακή Ελληνίδα.»
Σήμερα ας τιμήσουμε στα πρόσωπα και των δύο μαζί, όλες τις γυναίκες που μετείχαν στους πατριωτικούς αγώνες. Χωρίς σφραγίδες από εμάς. Έχουν φωτοστέφανο την σφραγίδα του αίματός τους, κι αυτό αρκεί.

Ηλέκτρα Αποστόλου
Λέλα Καραγιάννη

Πέμπτη, Οκτωβρίου 27, 2005 

Στο Star κρατάνε τις παραδόσεις.


Όχι, που θα γλυτώναμε...
Βορίδης(ως μέλος του ΛΑΟΣ πλέον), Παπατσάκαλος, Διαμαντοπούλου, Κωνσταντάρας σε μια μεγαλειώδη "κόντρα για τις παρελάσεις". Ο εκπρόσωπος του "κοινωνικού φόρουμ δεν πρόλαβε να αρθρώσει λέξη παρασυρμένος από την λογοδιάρροια του παπα-μαϊντανού Σπ. Τσάκαλου. Τελικά αυτός ο παπάς με τα μπορντοκανελοκεραμιδοκόκκινα (ουφ!) ράσα, περισσότερο χρόνο ξοδεύει στα κανάλια παρά στην εκκλησία του. Όπου κόντρα στην τι-βί, ο παπάς μας πρώτος! Μισθό του κόψαν;

(Ευχαριστώ τον φίλο του blog που μου έστειλε την φωτογραφία )

Τετάρτη, Οκτωβρίου 26, 2005 

Βοήθειά μας...

-Τι έγινε; Δεν έχουμε διαβάσματα σήμερα; Της Αγίας Καθήστρας είναι πάλι;
- Όχι...Σήμερα είναι της Αγίας Ξαπλώστρας.
(Συνηθισμένος διάλογος στα μαθητικά μου χρόνια, μεταξύ... "εμού της ιδίας" και της γιαγιάς μου,όταν με έβλεπε να τεμπελιάζω παραμονή κάποιας σχολικής αργίας)
Της Αγίας Ξαπλώστρας σήμερα λοιπόν, και μπορεί να μην έχουμε "γραψίματα" (αχ ρε γιαγιά, μέσα μου στοιχειώνεις ώρες ώρες!),έχουμε όμως διαβάσματα...και πιο συγκεκριμένα μπλογκο-διαβάσματα:

Άειντε και να μάς έχουν καλά πάντα, η Αγία Καθήστρα και η Αγία Ξαπλώστρα, βοήθειά μας

Τρίτη, Οκτωβρίου 25, 2005 

Αγιοδημητριάτικα κοκόρια...

Η γιορτή του Αγίου Δημητρίου θεωρείται ακόμα και σήμερα από τους αγρότες ως χρονολογικό όριο ανάμεσα στο καλοκαίρι και το χειμώνα. Στα μέρη μου (Θράκη), παλαιότερα την παραμονή της γιορτής του Αγίου Δημητρίου, συνήθιζαν να σφάζουν κοκόρια έξω από ναούς και παρεκκλήσια που έφεραν το όνομα του Αγίου. Στα "θρακικά χρονικά" αναφέρεται ότι «η θυσία αυτή είναι υπόλειμμα των ειδωλολατρικών χρόνων "καθ' ους εθυσίαζον κοκκόρους ως δείγμα εγρηγόρσεως προς τον Ασκληπιόν ίνα διατηρεί αυτούς εν υγεία. Και τώρα ακούει τις τας γυναίκας να λέγουν: "πρέπει να σφάξωμε κόκκορα στον Αη-Δημήτρη για γεροσύνη (υγεία)"»
Θυμάμαι αμυδρά σε ένα ξωκκλήσι, που με είχαν πάει μικρή ,το αίμα να κυλάει πάνω στο φρεσκοασβεστωμένο προαύλιο και τα σκυλιά και τις γάτες της γειτονιάς να κάνουν σύναξη για να αρπάξουν τα εντόσθια από τα κοκόρια που τους πετούσαν οι πανηγυριστές.
Άντε σήμερα στην εποχή της γριπιασμένης γαλοπούλας, να σφάξεις κόκορα για να έχεις γεροσύνη. Ακούγεται ως ειρωνία...


Χρόνια πολλά στη Θεσσαλονίκη, στους Θεσσαλονικείς και σε κάθε Δημήτρη και Δήμητρα για τη γιορτή τους.

Κυριακή, Οκτωβρίου 23, 2005 

Ξόρκια, μάγοι και κατάρες...

Πριν λίγες μέρες στο blog "progressive aspects" του πάλαι ποτέ crazy monkey και νυν omicron είχα διαβάσει για ένα blog με όνομα 00111001, που φήμες θέλουν τον επισκέπτη που θα αφήσει αρνητικό comment να λαμβάνει απειλητικό email 6 μέρες και 6 ώρες αργότερα.Όπως καταλαβαίνετε άφησα ένα σχόλιο το οποίο ποτέ δεν ανέβηκε στο blog. Αλλά 3 μέρες και κάτι ώρες μετά έλαβα αυτό το email:

Θέμα: curse
unknown wish format

although,
the curse is upon you.
from 6 days and 6 hours after 20/10/05 00:02
you will be cursed to be a damn blogger
and seach for the ultimate post
for the rest of your life.
spammers will comment you
and hackers will hunt you down.

So, at least be a decent blogger
and stop acting like a stupid meta-blogger
or gossip distributor for greek blogosphere.
Spread the curse!

Όποιοι θέλουν να λάβουν την δικιά τους κατάρα, πρέπει να πάνε στο... καταραμένο blog και ν' αφήσουν ένα σχόλιο. Το σχόλιο ποτέ δεν θα ανέβει στο blog (ο τύπος φροντίζει να συντηρήσει τον μύθο του) αλλά 6 μέρες και 6 ώρες μετά θα πάρετε την ολόδικιά σας κατάρα. Φαντάζομαι πως θα είναι ολόιδια με την δικιά μου.
Τρέχω στον Χοιροβοσκό να μού πει με ποιον τρόπο θα λύσω την κατάρα...

Σάββατο, Οκτωβρίου 22, 2005 

Σημαιοφορολογικό κενό

Πλησιάζει η εθνική μας επέτειος και κάτι μου λείπει...Έχω ένα αίσθημα απώλειας,ένα κενό.Η φετεινή 28η Οκτωβρίου φτάνει και ούτε ένας καβγάς δεν άναψε για το ποιος επιτρέπεται να σηκώνει την ελληνική σημαία στις μαθητικές παρελάσεις. Νοσταλγώ τα ιντερνετικά μαλλιοτραβήγματα στα διάφορα φόρα για το αν η κότα έκανε τ' αυγό ή το αυγό την κότα, δηλαδή για το άν "έλληνες είναι οι της ημετέρας παιδείας μετέχοντες" ή αν "έλληνες είναι όσοι έχουν στις φλέβες τους ...ελληνικό αίμα με πιστοποιητικό ISO 9001".
Αναπολώ τις παλιές ωραίες εποχές που η έλλειψη ειδήσεων είχε αναδείξει τις περιπέτειες του Οδυσσέα Τσενάι σε πρώτο θέμα...
Καίγομαι να ξαναδώ τον Παναγιώτη Ψωμιάδη να ορύεται σε πανελλαδικό δίκτυο κατά των "κουλτουριαραίων".
Όμως αλίμονο, κανείς δεν ασχολείται πια με τις μαθητικές παρελάσεις. Όλοι ψάχνουν την χαμένη γαλοπούλα. Αυτή η γρίπη των πτηνών μας έκανε μεγάλη ζημιά τελικά. Από τη μια το βρίσκω λίγο δύσκολο να φάμε γαλοπούλα τα Χριστούγεννα κι απ΄την άλλη αν δεν μαλώσουμε για την σημαία, πώς θα καταλάβουμε ότι πλησιάζει ο Χειμώνας;
Eλάτε να σώσουμε τα ήθη και έθιμα μας.Ας στήσουμε ένα ωραιότατο καβγά και φέτος. Να την σηκώσει την σημαία η Ναζλί ή να μην την σηκώσει;

Παρασκευή, Οκτωβρίου 21, 2005 

(Μη μου βάζεις) ιδέες για δώρα- επετειακό

Της πατρίδας μου η σημαία
έχει χρώμα γαλανό,
σε στριγκάκι, σε σαλιάρα
και σε σώβρακο λευκό.

Κυματίζει με καμάρι
σαν ο σκύλος την φορά,
φόρα την κι εσύ με νάζι,
φόρα την ελληνικά.



Το κιτς δεν έχει πατρίδα, αλλά στα είδη αυτά, ο ελληνοαμερικάνικος συνδυασμός είναι θανατηφόρος!
Koukla got ouzo?

Πέμπτη, Οκτωβρίου 20, 2005 

Γκλού γκλού γκλού Τεό...


«Δεν θα γίνω ο Πουαρώ της γαλοπούλας», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όταν τον στρίμωξαν χθες στο πρες ρουμ, ενώ προσπαθούσε να δικαιολογήσει τον φαιδρό και ανεύθυνο χειρισμό από την κυβέρνηση και τον κρατικό μηχανισμό, του θέματος της συλλογής δειγμάτων από τη φάρμα με τις "ύποπτες" γαλοπούλες των Οινουσών.
Γκλού γκλού γκλού Τεό...
Άραξε μεγάλε...Κάνε αυτό που ξέρεις καλά.
Βγες και πείσε μας με την τρομερή ευγλωττία σου : «Μια γαλοπούλα έχασε ο Μπασιάκος... Σιγά το πράμα. Θα πάει στο κρεοπωλείο της γειτονιάς του να πάρει άλλη... Πώς κάνετε έτσι καλέ;»
Γκλού γκλού γκλού Τεό...
Συνέχισε να είσαι ο Τεό Ρουσό, το παπαγαλάκι της γαλ(αζ)οπούλας που κάνει την πάπια κάθε φορά που κάποιος από την κυβέρνησή μπερδεύεται με τα πίτουρα και τον τρων οι κότες.
Πολλά πτηνά ανέφερα... Πάω να προμηθευτώ "Tαμιφλού"...
Αλήθεια "ΤαμιΝουΔουΦλού", φάρμακο δηλαδή που θα μας προστατεύει από την ανικανότητα τους υπάρχει;

Τετάρτη, Οκτωβρίου 19, 2005 

Φτηνοί στo πιπέρι/ ακριβοί στα λάχανα


φτηνοί συγγραφείς/ακριβά βιβλία.
φτηνή μουσική/ακριβά cd.
φτηνά σουξέ/ακριβά νυχτοκάματα.
φτηνή δημοσιογραφία/ακριβές εφημερίδες.
φτηνή τηλεόραση/ακριβοί παρουσιαστές.
φτηνό ποδόσφαιρο/ακριβές μεταγγραφές.
φτηνή κατάκριση/ακριβή κριτική.
φτηνή εκκλησία/ ακριβή πίστη.
φτηνός εντυπωσιασμός/ακριβή ουσία.
φτηνή πολιτική/ακριβή αξιοπρέπεια.
φτηνοί πολιτικοί/ ακριβές υποσχέσεις.
φτηνοί καβγάδες/ακριβοί αποχαιρετισμοί.
φτηνές φωτογραφίες/ακριβές αναμνήσεις.
φτηνές λέξεις/ακριβές σιωπές.
φτηνές παρέες/ακριβή μοναξιά.
Φτηνοί έρωτες/ακριβές αγάπες.

Είναι η νόσος των φτηνών και δεν είναι γρίπη

Τετάρτη, Οκτωβρίου 12, 2005 

Οι κεχαγιάδες των blog

Ο παπούς μου όταν του κολούσαν τύποι σαν τον Louella και σαν τον Hedda και του υπεδείκνυαν πώς να κάνει την δουλειά του, τους απαντούσε: "κεχαγιά στ΄αρχίδια μου σε βάλανε;"
Οταν βάλω "κεχαγιά" στο blog μου θα σε φωνάξω Hedda μου.Κι εσένα Louella μου.
Kαι σας το λέω ευγενικά για να μη το πω όπως το έλεγε ο παπούς μου.
Aφιερωμένο στην γιαλατζί Hedda Hopper και στην γιαλατζί Louella Parsons που ασχολήθηκαν ξανά μαζί μου, καθώς και στους θαυμαστές τους με αγάπη.

*Κεχαγιάς :(από την τουρκική λέξη kahya) προϊστάμενος,διαχειριστής, επίτροπος, τοποτηρητής

 

Λαλαλαλαλά... λαλαλά...λαλά!


  • Mείνε με την οικογένεια:
    Στην εφημερίδα "ΘΕΜΑ" της Κυριακής διάβασα ότι ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Μ. Κεφαλογιάννης έχει προσλάβει στο υπουργείο του σε θέσεις ειδικών συμβούλων την αδερφή του Αλίκη , τον ανιψιό του Μανώλη Τρούλη ,τον ξάδελφό του Σωκράτη και τη νύφη του, Ολυμπία Μαλεσσανάκη Και είναι μεγάλο σόι το Κεφαλλογιανέικο, απ΄ότι λένε...
  • Τόπο στα νειάτα:
    Eπίσης ο υπουργός της "Δημητρούλας", της "Ροδάνθης" και των άλλων γηρασμένων "κυριών" που τόσο μας ταλαιπώρησαν τους θερινούς μήνες, διόρισε τον 72χρονο διευθυντή του πολιτικού του γραφείου Ηλία Φιλιππακόπουλο και τον 85χρονο Αθανάσιο Πουλακίδα σε θέσεις συμβούλων διοίηκησης στον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ), έτσι για να συμπληρώνουν την σύνταξή τους.
    Οι κακές γλώσσες λένε ότι τους τοποθέτησε εκεί επειδή είναι οι μόνοι που θυμούνται το πρώτο ταξίδι της Ροδάνθης, της Δημητρούλας και του...Τιτανικού.

Τρίτη, Οκτωβρίου 11, 2005 

(Μη μου βάζεις ) ιδέες για δώρα-2

Μικρά, έξυπνα(;), διακριτικά, οικονομικά, καλόγουστα (;) δώρα αγάπης(;) είναι και οι σημερινές μου επιλογές.
  • Μια πρακτική ζώνη με θήκες για 6, 8 ή 10 μπύρες (ανάλογα με την περίμετρο μέσης του). Η ζώνη τώρα το φθινόπωρο φοριέται διακριτικά κάτω από το μπουφάν του, ενώ το καλοκαίρι στις πλάζ τονίζει, στολίζει και νοικοκυρεύει τους ξεχειλωμένους κοιλιακούς του. Ένα πραγματικά χρήσιμο δώρο, μια "ζώνη (μ)πυρός".


  • Ένα δώρο για μανιώδεις αναγνώστες των blog( πχ Louella ) που στην προσπάθειά τους να διαβάσουν όλα τα post σε όλα τα blog ξεχνάνε να πιούν τον καφέ τους και τους κρυώνει.Με το USB Cup Warmer , η Λουέλα μπορεί να κρατάει τον καφέ της ζεστό χωρίς να χάσει ούτε ένα "σαν" από κανένα blog.

  • Tρίτη και τελευταία πρόταση για σήμερα. Για όσους θα ήθελαν να παίξουν ρώσικη ρουλέτα αλλά φοβούνται τα αίματα. Χαρείστε τους το shocking roulette center και αφήστε τους να παίξουν άφοβα. Ειδικά η Λουέλα μπορεί να βάλει την γλώσσα της. Η τάση του ρεύματος δεν είναι θανατηφόρα.




Δευτέρα, Οκτωβρίου 10, 2005 

Έκτακτο παράρτημα.

Mόλις λάβαμε το παρακάτω σημείωμα, συνοδευόμενο από την επισυναπτόμενη φωτογραφία.Τα θέτουμε υπ' όψιν των αρχών...



"Μη τις
βλέπετε στRουμπουλές.
Κατά βάθος είναι πολύ άRRωστες.
Αν δεν θέλετε να τις αμολήσω ελεύθεRες
σε πολυσύχναστο μέRος,

καταθέστε στο λογαRιασμό μου 10.000.000 €"




Ψίτ!
Ρε συ, θα πιάσει το κόλπο ή θα μας κλείσουν στα κλουβιά σαν τις κότες;

Κυριακή, Οκτωβρίου 09, 2005 

(Μη μου βάζεις ) ιδέες για δώρα-1

Οι γιορτές αργούν ακόμα, αλλά εγώ, πιστή στην βασική μου αρχή "των φρονίμων τα παιδιά είναι αχαΐρευτα", αρχίζω μια σειρά post με τίτλο: "(Μη μου βάζεις) ιδέες για δώρα", ελπίζοντας ότι τα Χριστούγεννα θα είστε (αν και αχαΐρευτοι) πανέτοιμοι για τα μικρά, προσωπικά, έξυπνα, οικονομικά, αχρείαστα, καλόγουστα δωράκια σας. Πάμε λοιπόν:

  • Eίναι σέξυ, κάνει τόπλες, έχει κολασμένες καμπύλες και εκλιπαρεί για το άγγιγμα του.Ένα "ποντίκι" με προδιαγραφές φιναλίστ playmate.

  • Φυσικά το δώρο πρέπει να συνοδεύεται από το κατάλληλο mousepad. Φανείτε large και χαρείστε του ένα sexy mousepad με εργονομικά σχεδιασμένα αφράτα μαξιλαράκια για την στήριξη του καρπού.

Kρατήσατε σημειώσεις;
Θα επανέλθω σύντομα, με νέες προτάσεις

Σάββατο, Οκτωβρίου 08, 2005 

Φέρε μια ζαριά καλή...

Το ένα ζάρι προσδιορίζει την ενέργεια: tickle, lick, kiss, touch,massage και suck. Το άλλο ζάρι προσδιορίζει το μέρος του σώματος του/της συντρόφου που θα γίνει αποδέκτης της ενέργειας του πρώτου ζαριού :nipples, neck, boobs, ears, lips και "?". Αυτος που ρίχνει το ζάρι "εκτελεί" την ενέργεια που του υποδεικνύει το πρώτο ζάρι, στο σημείο του σώματος του ερωτικού παρτενέρ που προσδιορίζει το δεύτερο ζάρι. Όταν το δεύτερο ζάρι μας δείξει το ερωτηματικό τότε το ερωτικό μας ταίρι έχει την ευκαιρία να προσδιορίσει σε ποιο ακριβώς σημείο του σώματος του θέλει να δεχτεί την ιδιαίτερη περιποίηση. Οι ενδείξεις των ζαριών φωσφορίζουν στο σκοτάδι, άρα κάνουμε οικονομία και στο λογαριασμό της ΔΕΗ.
Το σλόγκαν του παιχνιδιού είναι "because love is a gamble" και τα ζάρια κοστίζουν 1.99 £
Το παιχνίδι δεν προσφέρεται για μοναχικούς παίχτες (σκεφτείτε να παίζει κάποιος μόνος και να φέρει για παράδειγμα suck/ears...)
Παίζουμε;

Παρασκευή, Οκτωβρίου 07, 2005 

Ονειροκρίτης

Φίλος καλός που ανησύχησε μήπως ανησύχησα με το όνειρο που ανέφερα στο χθεσινό σημείωμα, μπήκε στον κόπο να μου στείλει με e-mail τo παρακάτω απόσπασμα από κάποιον Ονειροκρίτη. Ξέρω ότι δεν πιστεύει σε ζώδια, όνειρα και ονειροκρίτες οπότε τον ευχαριστώ διπλά: πρώτον για την αγάπη του και δεύτερον για το ότι μού έδωσε το σημερινό θέμα στο blog
ΝΕΚΡΟΣ:
Αν δείτε στον ύπνο σας έναν νεκρό, αυτό σημαίνει καλό για σάς και για την οικογένειά σας.
Αν δείτε έναν γνωστό σας που είναι ζωντανός, τον δείτε όμως νεκρό, αυτό σημαίνει μακροζωία γι' αυτόν και πως θα μάθετε ευχάριστα νέα γι' αυτόν.
Αν ο νεκρός που θα δείτε είναι πατέρας σας ή μητέρα σας που ζουν στην πραγματικότητα, αυτό σημαίνει πως θα ζήσουν πολλά χρόνια και πως κάτι καλό θα συμβεί σε όλους σας.
Αν δείτε νεκρό ένα νεαρό άτομο, σημαίνει πως αν είναι ανύπαντρο θα παντρευτεί.
Αν δείτε νεκρό τον εαυτό σας, αυτό σημαίνει πως κάποιο μεγάλο καλό θα συμβεί σε σάς.
Αν δείτε νεκρό κάποιο πρόσωπο του αντίθετου φύλου, αυτό σημαίνει πως σας περιμένει κάποιος μεγάλος έρωτας που θα γεννηθεί για σάς.
Αν όμως δείτε νεκρό κάποιο άτομο που ήδη είναι πεθαμένο και αυτό σας μιλάει, αν σας λέει λόγια που δεν τα καταλαβαίνετε, αυτό σημαίνει πως κάτι δυσάρεστο θα σας συμβεί και θα σας στενοχωρήσει πολύ.
Αν δείτε τους νεκρούς γονείς σας να σας καλούν κοντά τους, αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να προσέξετε γιατί κάποιο πολύ σοβαρό ατύχημα μπορεί να πάθετε.
Αν δείτε νεκρό συγγενή σας να σας ζητάει κάτι, αυτό σημαίνει πως έχετε παραμελήσει τα Θρησκευτικά σας καθήκοντα γι' αυτό το άτομο. καλό είναι να του κάνετε κανένα τρισάγιο ή να του ανάψετε κανένα κερί.
Αν δείτε ήδη νεκρό συγγενή σας να σας καλεί κοντά του ή να σας παρουσιαστεί με κάποιο αυτοκίνητο να σας πάρει ταξίδι και δείτε πως αρνηθήκατε, αυτό σημαίνει πως θα γλιτώσετε από κάποιο ατύχημα. κακό είναι άμα δείτε ότι σας παίρνει μαζί του για ταξίδι.
Αν δείτε πως ασπαζόσαστε, αυτό σημαίνει πως θα έχετε καλή υγεία και πως θα πάρετε καλές ειδήσεις. Αν δείτε κάποιον νεκρό να έρχεται κοντά σας και να σας μιλάει, αυτό σημαίνει πως κάποιο καλό θα σας συμβεί.

Πέμπτη, Οκτωβρίου 06, 2005 

Σάββατο των Ψυχών

Είδα στον ύπνο μου την γιαγιά μου
Αυτή που με μεγάλωσε...
Χρόνια πεθαμένη.
Βαστούσε μια πέτρα στα χέρια και φαινόταν κουρασμένη.
-"Πάρτην για λίγο" μού είπε...
-"Πέντε -δέκα μέρες θα λείψω, πρέπει να πάω να δω τον παππού σου. Με χρειάζεται"
Της πήρα την πέτρα κι έφυγε αλαφροπατώντας σα κοριτσάκι.
Έμεινα με την πέτρα στα χέρια... Ασήκωτη
Όταν ξύπνησα πονούσε όλο μου το κορμί, λες και σήκωνα στ΄αλήθεια την πέτρα.
Το Σάββατο θα πάω να της ανάψω το καντήλι...
Έχω μήνες να πάω...
10 λεπτά είναι τα μνήματα, αλλά η γαϊδουριά μου είναι πολύ μεγάλη μερικές φορές.
-"Την παραμέλησες και βρήκε αυτόν τον τρόπο για να σου κάνει παράπονα", μού είπε η κόρη μου όταν της διηγήθηκα τ' όνειρο το πρωί.
Δίκιο έχει... Τ' αγαπούσε η γιαγιά τα καντηλάκια,τα κεράκια, τα λιβάνια, τα πρόσφορα, τα μνημόσυνα... Της άρεσε να ασχολείται με όλα αυτά τα "θεοτικά της", όπως την τσίγκλαγε ο παπούς.
Το Σάββατο θα πάω να τους επισκεφτώ και τους δυό. Θα είναι το δικό μου Σάββατο των ψυχών, κι ας μην είναι Ψυχοσάββατο.

Τετάρτη, Οκτωβρίου 05, 2005 

Χαρδαβ(δ)ελικά κι ελληνικά...

Ενώ τα μάτια μου έκλειναν από την κούραση της ημέρας, το ζάπινγκ με έφερε στον "αθέατο κόσμο" του Κώστα Χαρδαβ(δ)έλα. Το θέμα της εκπομπής ήταν ο "αρχάνθρωπος των Πετραλώνων". Οι καλεσμένοι στην εκπομπή καβγάδιζαν έντονα κι εγώ ήθελα να κοιμηθώ κι όχι να καβγαδίζω με το μαξιλάρι μου. Έτσι έκλεισα σχεδόν αμέσως την τηλεόραση και πήγα για ύπνο, στερώντας ένα ακόμα τηλεθεατή από την εκπομπή του Χαρδαβ(δ)έλα και κάνοντας τον "αθέατο κόσμο" περισσότερο αθέατο.
Εντύπωση όμως μού έκανε ο τίτλος που φιγουράριζε στο κάτω μέρος της οθόνης: "Έλληνας ο πρώτος κάτοικος του πλανήτη".
Δηλαδή για να καταλάβω. Αν αποδειχθεί ότι το "δικό" μας το κρανίο είναι πιο παλιό από οποιοδήποτε άλλο κρανίο και ότι ο πρώτος κάτοικος του πλανήτη ήταν πράγματι Έλληνας, κερδίζουμε κάτι; Θα μας βλέπουν πια με διαφορετικό μάτι οι κάτοικοι των άλλων περιοχών; Με περισσότερο σεβασμό; Με μεγαλύτερο θαυμασμό; Μήπως αποκτάμε κανένα κληρονομικό δικαίωμα πάνω στον πλανήτη; Αν είναι έτσι βρε Χαρδαβ(δ)ελόπαιδα να τρέξω να πάρω κανένα καλό οικόπεδο στη Γαλία ή στην Ισπανία που το έχω και απωθημένο; Δωρεάν εννοείται...
Κληρονομικώ δικαίω... Με γονική παροχή από τον προ-προ-προ-....-προπάπο μας τον σπηλαιάνθρωπο των Πετραλώνων

Τρίτη, Οκτωβρίου 04, 2005 

Όταν έρχονται τα σύννεφα


Τα σύννεφα πυκνά-πυκνά μαζεύονται κι απειλούν την ισορροπία μου
σ’ ένα αβέβαιο κόσμο.
Ας μπορούσα να σταματήσω...
Ας μπορούσα να διαφύγω μέσα από μια στενή λουρίδα ουρανού.
Πού θα πήγαινε και ποιόν θα μπορούσα να συναντήσω εκεί;
Όμως τα σύννεφα έχουν μαυρίσει τον ορίζοντα,
την πόλη, την καρδιά μου και κάθε ελπίδα έχει χαθεί.
Τα σύννεφα είναι κατάρα κι απειλή. Τα σύννεφα με σκεπάζουν.
Κι είναι σιωπή.

Όταν έρχονται τα σύννεφα, ο Μάνος Χατζηδάκις μετουσιώνει τη φθινοπωρινή μελαγχολία
σε ποίηση και μουσική ("Το χαμόγελο της Τζοκόντα") και ο Γ.Κ την φωτο-(ζω)γραφίζει.

Σάββατο, Οκτωβρίου 01, 2005 

Kραιπάλη

Παγκόσμια ημέρα Τρίτης ηλικίας και οι έλληνες συνταξιούχοι το γιόρτασαν δεόντως.
Ο εικονιζόμενος μάλιστα το έριξε στην κραιπάλη.
Αγόρασε και καταβρόχθισε ένα τεράστιο κουλούρι, πλούσια πασπαλισμένο με σουσάμι, ξοδεύοντας τόσα ευρώ όσα αντιστοιχούν στην αύξηση της σύνταξης που του υποσχέθηκε ο Καραμανλής. Φανταστείτε τι ασωτείες έχει να κάνει όταν θα πάρει στα χέρια του και τα αναδρομικά από τις κρατήσεις του ΛΑΦΚΑ!

Για μένα

  • Σοφία Avanti
  • Ελλάδα/Greece
My profile

Μικρή πασοκική ανθολογία

www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos from avanti. Make your own badge here.

Links

Για ένα όνομα ζούμε...

(το "πόθεν έσχες"

του τίτλου "τα εις εαυτόν")


US Losses

Photos Hidden
Powered by Blogger
and Blogger Templates