« Home | Χρώματα » | Στιγμή... » | Evolution? » | Leonardo: ένας αναγνώστης αλλιώτικος από τους άλλ... » | Ένα δάκρυ είναι το ίδιο πικρό... » | "Κοκτέιλ " σε μνημείο » | Όνομα και χάρη... » | Unicef vs Barbie » | Πύ-πύ-πύ-ραυλος! » | Ο Che των στρουμπουλών... » 

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 07, 2005 

Σήμερα, έξι χρόνια μετά...

« Πέρασαν έξι χρόνια. Από τότε που... «το μαχαίρι θα έμπαινε στο κόκαλο». Από τότε που... «χάθηκαν οι φάκελοι» της «Φαράν», της «Ρικομέξ», και που ουδέποτε, φυσικά, βρέθηκαν. Πέρασαν έξι χρόνια από τότε που οι πληγέντες του σεισμού της 7ης Σεπτέμβρη... «θα ανακουφίζονταν άμεσα και αποφασιστικά».
Σήμερα, έξι χρόνια μετά:
Οι καταυλισμοί που συνεχίζουν να υπάρχουν ακόμα στην Αθήνα και τα όσα συμβαίνουν εκεί, πιστοποιούν με τι είδους κυβερνητικές εξουσίες έχουμε να κάνουμε.
*
Τα χρέη των οικογενειών που αναγκάστηκαν να δανειστούν και να καταστούν όμηροι των τραπεζών για να ξαναχτίσουν τη ζωή τους (αφού η αρωγή του κράτους ήταν... πλουσιοπάροχη), επιβεβαιώνει ότι στο σύστημά τους, της «ελεύθερης αγοράς» και «ανταγωνιστικής οικονομίας», ακόμα και η δυστυχία (πρωτίστως η δυστυχία!) είναι μια ακόμα «ευκαιρία» κέρδους και εκμετάλλευσης.
*
Κι όσο για την «τιμωρία των ενόχων», με τις δίκες που προηγήθηκαν και στις οποίες δεν εξεδόθη ούτε μια (ούτε μία!) απόφαση για κακουργηματική πράξη κατά των υπευθύνων που έστειλαν στο θάνατο 140 ανθρώπους,αυτή η ατιμωρησία (που εξασφαλίζεται από τη σαπίλα ενός συστήματος που πάνω της οικοδομείται η σαθρότητα όλων των μετέπειτα ερειπίων, των ναυαγίων και των «ατυχημάτων»), είναι ό,τι έχει απομείνει να συντηρεί τη χόβολη της οργής για το έγκλημα.
*
Ενα έγκλημα που ούτε οι προηγούμενοι ούτε οι τωρινοί κατάφεραν να βρουν τους... «φακέλους» του, και έξι χρόνια μετά, αναζητά ακόμα την τιμωρία.»
(Ημεροδρόμος- Ριζοσπάστης 07/09/2005)
-------------------------------------------
Καλό είναι που μας τα θυμίζει ο "ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ" του Ριζοσπάστη.
Για να μη ξεχνάμε όπως λέει "με τι είδους κυβερνητικές εξουσίες έχουμε να κάνουμε".
Διότι ,με τόσα "Άρλεκιν" που μας σερβίρουν προεκλογικά , ξεχνιόμαστε, ξεχνάμε ,τους ξαναψηφίζουμε και μας ξαναξεχνάνε...

Έξι χρόνια.....
Είχα ξεχάσει και εγώ.
Κρίμα και για μένα.

Να είσαι καλά.

Κάποτε έριξα ένα ποίημα του Σεφέρη στην κάλπη.
Ήμουν 20άρης.
15 χρόνια μετά έχω την ίδια άποψη.
Δεν γνώρισα ελληνική εξουσία που να μη βασίζεται σε προεκλογικά φούμαρα, "λες και είμαστε αλεπούδες που μασάμε κούμαρα" (όπως έλεγε ο Γκάτσος).
Δεν πιστεύω λοιπόν ότι είναι θέμα καπιταλισμού, κομμουνισμού, σοσιαλισμού, αλλά κυρίως είναι θέμα ευαισθησίας.
Ξέρετε...χάνεται, διαφθείρεται από την εξουσία.
6 χρόνια μετά κανείς φυσικά δεν θυμάμαι...
Το είδαμε, το φάγαμε και το φτύσαμε μετά, έλεγε ο Μούτσης.
Πάμε γι' άλλα μες τη γυάλα.
Σπάστε την.

Δημοσίευση σχολίου

Για μένα

  • Σοφία Avanti
  • Ελλάδα/Greece
My profile

Μικρή πασοκική ανθολογία

www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos from avanti. Make your own badge here.

Links

Για ένα όνομα ζούμε...

(το "πόθεν έσχες"

του τίτλου "τα εις εαυτόν")


US Losses

Photos Hidden
Powered by Blogger
and Blogger Templates