« Home | It's a bird! It's a plane! No...It's Super Girl » | Από τ' αυτί και στον Μαμαλάκη » | Τα ξαδέρφια του ξιφία παίζουνε ξιφομαχία » | GOAL...! » | Ψυχραιμία! » | Silvio είσαι μεγάλο κέρατο! » | Άξιοι... (της μοίρας τους) » | Έχουμε και λέμε... » | Ευελφάλεια » | ( Mε λέξεις απλές σαν τα βότσαλα ) » 

Τετάρτη, Αυγούστου 17, 2005 

Ενός λεπτού κραυγή...


Μακάρι ο Αύγουστος να μην είχε ειδήσεις κύριε Eco.
Να μην είχε πτώματα.
Να μην είχε πόνο και δάκρυα, να μην είχε ζωές χαμένες στα συντρίμια.
Με την αλμύρα ακόμα πάνω στα κορμιά μας και την μυρωδιά της καρύδας από το αντηλιακό στα ρουθούνια μας,μακάρι να χαζολογούσαμε για το πόσο ωραία ήταν στις διακοπές μας, να παραπονιόμασταν για το πόσο ακριβά πληρώσαμε τα θαλασσινά στην ψαροταβέρνα ή να περιγράφαμε τις ξένοιαστες στιγμές που ζήσαμε στις ευλογημένες ελληνικές παραλίες.
Αυτός ο Αύγουστος όμως είναι σκληρός και η γεύση του είναι πιο πικρή κι από φαρμάκι.
Αλήθεια ποιο αντηλιακό θα μας προστατέψει από τους δολοφονικούς "ήλιους" και τους προστάτες τους που στο βωμό του χωρίς όρια κέρδους, επιτρέπουν να πετούν αυτά τα ιπτάμενα φέρετρα και να παίζουν τις ζωές μας κορώνα γράμματα; Tι δείκτη (και τι δίχτυ) προστασίας χρειαζόμαστε απέναντι σε όσους επιτρέπουν να γίνονται δολοφονικές ασυδοσίες στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της ελεύθερης αγοράς;
Τι διάολο σημαίνει ελεύθερη αγορά τελικά;
Και η δικιά μου ελευθερία να μπορώ να ταξιδεύω με ασφαλείς και πολιτισμένες συνθήκες τι απέγινε;
Σε τι είμαι ελεύθερη;Ελεύθερη στο να με πνίξει η όποια σαπιο-Δημητρούλα;
Ελεύθερη στο να με πετάξει σε χαράδρα η κάθε ιδιωτική εταιρία που αντί να εκτελεί αεροπορικά δρομολόγια εκτελεί εν ψυχρώ τους επιβάτες της;
Οι πολιτικοί για μια ακόμα φορά δηλώνουν για το μαχαίρι που πρέπει να φτάσει στο κόκαλο και ψευτοδακρύζουν στις επιμνημόσυνες δεήσεις...
Κι εμείς "σιωπηλοί, θλιμένοι, με σεμνούς τρόπους" κρατήσαμε την προγραμματισμένη ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων. Αντί για σιγή όμως πρέπει να βγάλουμε όσο πιο δυνατή κραυγή μπορούμε:
«Ρε σεις ξυπνάτε! Αυτό το πράγμα, που λέγεται Καπιταλισμός, μας σκοτώνει!»

ποτε υπήρξαμε ελευθεροι;
Μεγαλύτερο παραμύθι δεν υπάρχει.
Απο το πως γεννιέσαι, το πως ζεις, την αναγκη του χρήματος και το πως και που θα σε θάψουν και ξεθάψουν...

Εκτος αν αποδεχτούμε οτι η ελευθερια είναι στις επιλογες.
και παρηγορηθούμε.


Αλλα η Ελευθερια δεν υπάρχει όταν εισαι γραναζακι στον μεγάλο μηχανισμο...αναλωσιμες μοναδες.
Μπαταριες.

Ετσι νιώθω.


καλως ήρθες...

Στο βωμο του κερδους και η δικη μας η ζωη και των αλλων.Ετσι, ολα για το χρημα....

Αντί για 1 λεπτού σιγή έπρεπε να ήταν 1 λεπτού ΚΡΑΥΓΕΣ. Για να κουνηθεί λίγο το σύμπαν. Σιωπούμε για 1 λεπτό, πολύ λυπηθήκαμε για αυτό που έγινε, πάρα πολύ κρίμα, ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε..

Τσακιστήκανε να δημοσιοποιήσουνε τη σύλληψη του φαρσέρ, αλλά οι πραγματικοί ένοχοι παραμένουν ασσύληπτοι.. όπως πάντα δηλαδή.

Δεν ξέρω τι φταίει, αισθάνομαι όμως ότι ζώ σε μιά κοινωνία ΣΚΑΤΑ.
Και ντρέπομαι που είμαι μέλος της.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν βρίσκεις τρόπο να βγεις απ' αυτή! Αναγκαστικά παραμένεις μέλος της...

Tero

Δημοσίευση σχολίου

Για μένα

  • Σοφία Avanti
  • Ελλάδα/Greece
My profile

Μικρή πασοκική ανθολογία

www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos from avanti. Make your own badge here.

Links

Για ένα όνομα ζούμε...

(το "πόθεν έσχες"

του τίτλου "τα εις εαυτόν")


US Losses

Photos Hidden
Powered by Blogger
and Blogger Templates