Σάββατο, Ιουλίου 30, 2005 

It's a bird! It's a plane! No...It's Super Girl


Ρίχνω την πέτρα από μαύρο κρυπτονίτη πίσω μου και φσσσσστ! απογειώνομαι...
Ξέρω ότι την πέτρα θα την συναντήσω πάλι στο τέλος του Αυγούστου, αλλά μέχρι τότε μπορώ να απολαύσω τις πτήσεις μου.
Μέχρι να γυρίσω, κρατήστε την γη σε κάποια στοιχειώδη τάξη.
Φροντίστε τα αδέσποτα, σώστε τις φάλαινες, διατηρείστε την παγκόσμια ειρήνη, κάντε απόψυξη στο ψυγείο σας, πετάξτε τα ληγμένα, φροντίστε να μη διαλυθεί το διαστημικό λεωφορείο Discovery,μη πετάτε τα σκουπίδια στην διπλανή σας πόρτα,στείλτε τον Πάνο Παναγιωτόπουλο να κάνει διακοπές...
Φσσσσσσσσσσσσσσ... Φεύγω σαν άνεμος.
Superman, περίμενε με στη γωνία. Τρίτο σύννεφο αριστερά

Παρασκευή, Ιουλίου 29, 2005 

Από τ' αυτί και στον Μαμαλάκη

Τζιγεροσαρμάς :
φαγητό
παραδοσιακό
θρακιώτικο ,
από ψιλοκομμένα συκωτάκια αρνιού σωταρισμένα με ρύζι, άνιθο και δυόσμο,
που όλο μαζί τυλίγεται από τη σκέπη .
Σερβίρεται με πατάτες φούρνου
Eπειδή εμείς κάνουμε ρεπορτάζ κύριοι!

 

Τα ξαδέρφια του ξιφία παίζουνε ξιφομαχία

Θέλω να μάθω γιατί βάζουν μαύρες σημαίες στις βάρκες όταν βγαίνουν για να ψαρέψουν ξιφίες!
Έθιμο;
Παράδοση;
Πρόληψη;
Ειδωλολατρικό κατάλοιπο της λατρείας του Ποσειδώνα;
Κάποιος πρακτικός λόγος;
Γιατί οι μαύρες σημαίες;


Όποιος ξέρει ας μιλήσει τώρα ή ας σωπάσει για πάντα...
Όοοοχι κύριε! Δεν θα μείνω εγώ με την απορία χαραγμένη στα όμορφα και τσαχπίνικα αμυγδαλωτά μάτια μου!
Όταν στέλνεις μια φωτογραφία να στέλνεις μαζί και πλήρες ρεπορτάζ κύριε!
Διότι εμείς εδώ στο ένδοξο τούτο blog κάνουμε ρεπορτάζ κύριε, δεν τυλίγουμε τζιγεροσαρμάδες κύριε!

Πέμπτη, Ιουλίου 28, 2005 

GOAL...!

Το γήπεδο κατάμεστο.
Οι χιλιάδες οπαδοί κρατάνε την ανάσα τους.
Τα εκατομύρια των τηλεθεατών βρίσκονται καθηλωμένοι μπροστά στις τηλεοράσεις τους.
Αυτός κοιτάει αποφασιστικά στα μάτια τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Ο ιδρώτας αργοκυλάει στο μέτωπό του.
Το τελευταίο πέναλτι...
Αν είναι εύστοχο θα γίνει ήρωας.
T' όνομά του θα γίνει τραγούδι στα χείλη των παιδιών.
Παίρνει φόρα...
Σουτάρει και...
GOAAAAAAAAAL...
GOAAAAAAAAAL...
GOAAAAAAAAAL...
To oλόχρυσο έπαθλο που βλέπετε στο μπροστινό μέρος της φωτογραφίας είναι πια δικό του.
Σήκωσέ το, το τιμημένο, το μυρωδάτο, το γλυκό το ...πεπονάκι
Η παιδική φαντασία δεν χρειάζεται πολλά πολλά. Μια παραλία, μια μπάλα κι ενα μυρωδάτο πεπόνι αρκούν για να στηθεί το σκηνικό.
Kυρίες και κύριοι μόλις παρακολουθήσατε την διαδικασία των πέναλτι του αγώνα Ελλάδος- Βραζιλίας για τον τελικό του μουντιάλ παραλίας 2005.
(Η φωτογραφία είναι του Γ.Κ)

Τετάρτη, Ιουλίου 27, 2005 

Ψυχραιμία!

Ήρεμα- ήρεμα
δεν είμαι τρομοκράτης

ήρεμα-ήρεμα
είμαι ο σκύλος ο αράπης

Τρίτη, Ιουλίου 26, 2005 

Silvio είσαι μεγάλο κέρατο!


O κύριος Σίλβιο έβγαλε λέει στον δικό του εκδοτικό οίκο, βιβλίο με τις χειρότερες βρισιές που έχουν ακουστεί σε βάρος του. Το βιβλίο έχει τίτλο " Berlusconi ti odio" (Μπερλουσκόνι σε μισώ) και περιέχει τις υβριστικές εκφράσεις που χρησιμοποίησαν κατά καιρούς όσοι δεν τον συμπαθούν, ενώ αναφέρονται αποκλειστικά και μόνο όσες βρισιές δημοσιεύτηκαν στο ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων, ANSA. Το βιβλίο σίγουρα θα γίνει best seller στην Ιταλία και ο Ιταλός Πρωθυπουργός ποντάρει ότι με την έκδοση του βιβλίου αυτού θα μπορέσει να προκαλέσει τη συμπάθεια των Ιταλών, καθώς κάτω από τον τίτλο του βιβλίου αναγράφεται: "Οι προσβολές της Αριστεράς προς τον Πρωθυπουργό..."
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του παρόντος blog, σύντομα θα κυκλοφορήσει και δεύτερη πανευρωπαϊκή έκδοση , βελτιωμένη και επαυξημένη. Ελάτε να συνεισφέρουμε στον εμπλουτισμό της πανευρωπαϊκής έκδοσης του βιβλίου. Βάλτε την φαντασία σας να δουλέψει και βρίστε ελεύθερα τον Σίλβιο. Μόνο μη ζητήσετε ποσοστά από τα κέρδη του βιβλίου. Για πολλά τον έχουν κατηγορήσει, όχι όμως και για μαλάκα.

 

Άξιοι... (της μοίρας τους)

Κι εκεί που πάω να νοιώσω λίγη συμπάθεια για τον βρετανικό λαό, που ζει δύσκολες μέρες μετά την 7η Ιουλίου, έρχεται μια δημοσκόπηση του ινστιτούτου YouGov για λογαριασμό της εφημερίδας "Daily Mirror" και με προσγειώνει απότομα.
«Το 71% των βρετανών πολιτών εγκρίνει την απόφαση της Σκότλαντ Γιάρντ να πυροβολεί οποιονδήποτε κινείται ύποπτα» γράφει η εφημερίδα.
Δηλαδή 7 (και κάτι παραπάνω) βρετανοί στους 10 είναι υπέρ της άποψης "πυροβολείτε στο κεφάλι" οποιονδήποτε φαντάζει ύποπτος στα μάτια του κάθε τρομοκρατημένου χέστη βρετανού μπάτσου.
Γιατί τόσο μεγάλο ποσοστό βρε αδέλφια μου βρετανοί; Μήπως επειδή το πρώτο αθώο θύμα της τακτικής αυτής ήταν ο "τριτοκοσμικός βραζιλιάνος" Ζαν Σαρλς ντε Μενέζες;
Άραγε θα είναι το ίδιο το ποσοστό αποδοχής όταν το επόμενο θύμα που θα πυροβοληθεί ανάμεσα στα μάτια θα είναι κάποιος original βρετανός;
Φίλοι βρετανοί, μέχρι ν΄απαντηθεί στην πράξη κι αυτό το ερώτημα, σας πληροφορώ ότι είστε άξιοι της μοίρας σας και ότι χάσατε το 71% της συμπάθειάς μου.
Χεστήκατε;
Me too...

Δευτέρα, Ιουλίου 25, 2005 

Έχουμε και λέμε...

24 Ιουλίου 1974- 24 Ιουλίου 2005
31 χρόνια.
30 δεξιώσεις.
6 πρόεδροι.
Δεκάδες προεδρικά λογίδρια.
Εκατοντάδες επετειακών δηλώσεων από πρωθυπουργούς, υπουργούς και αρχηγούς κομμάτων.
Χιλιάδες καλεσμένοι.
Χιλιάδες πολιτικά και παραπολιτικά πηγαδάκια.
Δεκάδες χιλιάδες χειραψίες με ανάλογο αριθμό εξαρθρώσεις καρπών.
Εκατοντάδες χιλιάδες φωτογραφικά φλας και αντίστοιχο πλήθος προσποιητών χαμόγελων.
Τελικά ή αποκατάσταση της δημοκρατίας έγινε για να μπορούν να διαφωνούν οι καλεσμένοι στα πάνελ των μεσημεριανών εκπομπών για το αν η πιο λαμπερή εμφάνιση της βραδιάς ήταν της Νατάσας Παζαϊτη-Καραμανλή, της Άντας Παπαπάνου-Παπανδρέου, της Ντόρας Μητσοτάκη-Μπακογιάννη-Κούβελου ή της Βίκης Σταμάτη-Τζοχατζοπούλου...

Παρασκευή, Ιουλίου 22, 2005 

Ευελφάλεια

Η γενιά των «ποιητών» του ΠΑΣΟΚ απέκτησε τη θηλυκή της έκφραση. Μετά τον Τηλ. Χυτήρη, μια νέα, γνήσια ποιητική φλέβα, έκανε την εμφάνισή της: Η κ. Αννα Διαμαντοπούλου!
Το δείγμα είναι βέβαια μικρό, αλλά ενδεικτικό της «στόφας». Εγραψε στις 20/7 (στα «ΝΕΑ») η «ποιήτρια» (με αφορμή τα Εργασιακά):
«Απέναντι στην αμερικανική ευελιξία θέτουμε (στην ΕΕ) την ευελφάλεια»...
Η κ. Διαμαντοπούλου, ευτυχώς, δεν ανήκει στην κατηγορία των ποιητών /τριών, που διατείνεται «τι θα ήταν η ποίηση αν την καταλάβαιναν όλοι;». Επομένως, σπεύδει στην επόμενη κιόλας φράση να γίνει κατανοητή. Τι είναι, λοιπόν, η ...«ευελφάλεια»; Ιδού η εξήγηση της ίδιας της δημιουργού: Είναι μια σύνθετη λέξη, που, όπως σημειώνει, έχει προκύψει (στο μυαλό της) από τη διασύνδεση των λέξεων «ευελιξία + ασφάλεια». Ως εκ τούτου ...«ευελφάλεια»!
ΥΓ(1): Ειδικοί συμφωνούν ότι η κ. Διαμαντοπούλου, αν και έχει ακόμα πολύ δρόμο να διανύσει για να καταφέρει να συναγωνιστεί τα ποιήματα του κ. Χυτήρη, όπως εκείνο με τον «υδραυλικό» (δεν το ξέρετε; α, χάνετε), εντούτοις βρίσκεται σε καλό δρόμο...
ΥΓ(2): Παίρνουμε το θάρρος - και με το συμπάθιο - να προτείνουμε στην «ποιήτρια» ένα είδος ρίμας, καθότι, από τη στιγμή που διαβάσαμε το άρθρο της κ. Διαμαντοπούλου, τραντάχτηκε το «είναι» μας:


«Εχω μια ευελφάλεια/
να σου καεί η ασφάλεια/
Από την πόλη έρχομαι/
και στην κορφή Ψυττάλεια»


----------------------------------------------------------------------



O συμπαθής νέος της φωτογραφίας δροσίζει τον εγκέφαλό του,
που υπερθερμάνθηκε στην προσπάθειά του να εμπεδώσει
την νέα λέξη της κυρίας Diamond


*Εν ψυχρώ... clopy right από τον "Ημεροδρόμο" του Ριζοσπάστη της 21/07/2005
Με συγκίνησε εκτός των άλλων και η αναφορά στον ποιητή Τηλε-Χυτήρη για τον οποίον ως blog και ως άνθρωπος τρέφω ιδιαίτερη συμπάθεια . Με ένα κλικ στο πιο πάνω link μπορείτε να δροσιστείτε από τον περίφημο "υδραυλικό" του ποιητού Τηλε-Χυτήρη για μια ακόμηφορά. (Τζάμπα είναι λέμε!)

Πέμπτη, Ιουλίου 21, 2005 

( Mε λέξεις απλές σαν τα βότσαλα )

(Αφιερωμένο σε όσους πέρασαν/περνούν/ή θα περάσουν "αξημέρωτες νύχτες" )



Θα ΄θελα να σου γράψω ένα ποίημα με λέξεις απλές
μαζεμένες σαν τα βότσαλα
απ' τ' ακρόγιαλα των παιδικών μου χρόνων.

Ήταν μια εποχή που μέσα μου πρωτάνοιγε αλώβητο
το τριαντάφυλλο του κόσμου
κι ο ήλιος το φιλούσε ζεστός
ενώ πάνω στα πέταλά του γυάλιζαν
ένα πλήθος δροσοσταλίδες.

Έτρεχα τότε αλλοπαρμένος πλάι στη θάλασσα
σπρωγμένος από μυστικές φωνές
πάνω μου άστραφτε σαν κόψη ξυραφιού ο ουρανός
στο στήθος μου βομβούσε το τραγούδι των κυμάτων
μες στην καρδιά μου κατέβαινε ο ίδιος ο Θεός
η αίσθηση ότι υπάρχω.

Έσκυβα τότε και μάζευα βότσαλα
ζωγράφιζα πάνω τους μ' ανεξίτηλα δάκρυα
το ωραίο σου κι άγνωστο πρόσωπο
χωρίς να ξέρω αν θα γινόταν ποτέ να το βρω
χωρίς να ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να το εγγίσω.

Ύστερα με πήραν οι θύελλες κι οι άνεμοι
έγινα μια κοινή κι ανώνυμη ιστορία
δίχως πουλιά στα φυλλώματα των δέντρων μου
δίχως φωνές εντός μου
με μια χαλασμένη πυξίδα στα χέρια μου
ν' αναζητώ το ανεύρετο
στα πολύβουα σταυροδρόμια της γης μας

κι άξαφνα ανάτειλες μπρος μου απρόσμενα
καινούριος ήλιος τυλιγμένος χρυσές ανταύγειες
καινούριο τρυφερό φεγγάρι τ' ουρανού μου
και με κοιτάς πάνω απ’ το ματωμένο χάος των καιρών
μ' ένα βλέμμα τόσο ήμερο
μ' ένα χαμόγελο τόσο πράο
που αναρωτιέμαι
μην είσαι μια αυταπάτη μάταιων αντικατοπτρισμών
στην αξημέρωτη νύχτα της ερήμου.
(Aπόσπασμα από το ποίημα "Ερωτας" του Τάκη Χατζηαναγνώστου)

Τρίτη, Ιουλίου 19, 2005 

Meet Sexy Christian Singles

Μέχρι τώρα πίστευα πως οι τρόποι για να συναντήσει μια χριστιανή νέα, ένα αναλόγων πεποιθήσεων και ήθους νέο είναι λίγο ή πολύ γνωστοί και παραδοσιακοί.
Ο συνηθέστερος τρόπος φαντάζομαι ότι είναι το συνοικέσιο μέσα από κατηχητικούς κύκλους ή χριστιανικές αδερφότητες. Οι πιο τολμηροί ίσως περνούσαν σε απευθείας συνάντηση στον περίβολο της εκκλησίας μετά το πέρας ακολουθίας,δοξολογίας ή αγρυπνίας. Οι φιλομαθείς νέοι πάλι, ίσως θα μπορούσαν να συναντηθούν σε αίθουσες διαλέξεων όπου θα αντάλλασαν σεμνές ματιές παρακολουθώντας στο βήμα του ομιλητή κάποιο συνταξιούχο καθηγητή θεολογίας ή κάποιο απόστρατο αξιωματικό. Οι πιο προχωρημένοι τέλος πιθανώς να είχαν την ευκαιρία να συναντήσουν το έτερό τους ήμισυ σε κάποια από τις αραιές - δόξα τω θεώ - συναυλίες των παπαροκάδων.
Ένα spam email όμως με πληροφόρησε ότι τα πράγματα -στις ΗΠΑ τουλάχιστον- έχουν αλλάξει.
"Come" στην ιστοσελίδα μας με καλούσε το email τους για να "meet sexy christian singles". Η ιστοσελίδα τους λοιπόν είναι μια κλασσική σελίδα γνωριμιών (με το αζημίωτο βεβαίως), που η μόνη της διαφορά από άλλες παρόμοιες ιστοσελίδες είναι ότι έχει ως μότο ένα απόσπασμα (Γένεσις 2:24) από την Παλαιά Διαθήκη : "For this reason a man will leave his father and mother and be united to his wife, and they will become one flesh" (Διά τούτο θέλει αφήσει ο άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα αυτού, και θέλει προσκολληθεί εις την γυναίκα αυτού· και θέλουσιν είσθαι οι δύο εις σάρκα μίαν). Μόνο που, αν βέβαια δεν είναι τυπογραφικό λάθος, το "will become one flesh" έχει διασκευαστεί σε "will become one flash" μπερδεύοντας την σάρκα με την λάμψη και τις βούρτσες με τις...οδοντόβουρτσες.

Κυριακή, Ιουλίου 17, 2005 

Ένα παιχνιδιάρικο σκιάχτρο

Καμιά φορά τα σκιάχτρα βαριούνται στη μοναξιά των αγρών.
Δεν είναι δα και η πιο συναρπαστική ασχολία του κόσμου το να τρομάζεις όλη τη μέρα τα πουλιά και να τα διώχνεις μακριά σου...
Καμιά φορά τα σκιάχτρα θέλουν να νοιώσουν παιδιά.
Και τότε ανοίγουν τα χέρια τους όχι για να σκιάξουν τα κοράκια αλλά για να προσκαλέσουν τους περαστικούς να παίξουν μαζί τους με το πολύχρωμο τόπι τους.
Αν ποτέ συναντήσετε ένα τέτοιο παιχνιδιάρικο σκιάχτρο, μη φανείτε αγενείς ή προσβλητικοί. Κοντοσταθείτε και παίξτε μαζί του για λίγο... Μη το κακοκαρδίσετε. Γιατί και τα αχυρένια σκιάχτρα έχουν καρδιά. Κι αν αμφιβάλετε γι' αυτό, ρωτήστε την Ντόροθυ, που βρέθηκε στη μαγική χώρα του Οζ παρέα μ' ένα αχυρένιο σκιάχτρο, να σας πει .

Παρασκευή, Ιουλίου 15, 2005 

Μάνα, μητέρα, μανούλα, μαμά...

-Ωραία φωτογραφία βρε Γ. πώς την τράβηξες;
-Η μαύρη γάτα θήλαζε τα μωρά της μέσα στον κήπο του σπιτιού.
Η Ζένκα πέρασε από το δρόμο κάτω,δίπλα στον χαμηλό μαντρότοιχο.
Το ένστικτο της μάνας σήμανε συναγερμό και η γάτα αντέδρασε όπως βλέπεις στην φωτογραφία.
-Καρφί η τρίχα της... Κοίτα πόσο αποφασισμένη δείχνει προκειμένου να προστατέψει τα μικρά της.
-Και που ν' άκουγες και την φωνή της. Δεν νιαούριζε. Σαν φίδι σφύριζε.... σαν βασιλική κόμπρα!
-Θα την βάλω στο blog μου. Moυ το επιτρέπεις;
- Αρκεί να δώσεις συγχαρητήρια στον καλλιτέχνη που φρόντισε για την φωτογραφία αυτή.
- Φυσικά. Συγχαρητήρια Ζένκα. Χωρίς εσένα δεν θα υπήρχε αυτή η φωτογραφία.
[Η φωτογραφία είναι του Γ.Κ
Για το όλο σκηνικό φρόντισε η Ζένκα]

Πέμπτη, Ιουλίου 14, 2005 

Πάρτε μου τα μέτρα...


«Στό'πα και στο ξαναλέω
μη μου στέλνεις sms
θα μου πουν μετά πως φταίω
για τις βόμβες τις τυφλές»
(δημώδες)
Να συνεισφέρω κι εγώ στα μέτρα ασφαλείας που προτείνονται και αποφασίζονται στην Ε.Ε
Δεν είναι δυνατόν να αποθηκεύονται και να ελέγχονται μόνο τα sms και τα email...
Πως το λένε βρε παιδάκι μου... δεν νοιώθω και τόσο ασφαλής μόνο με την αποθήκευση και καταγραφή των τηλεπικοινωνιακών συνδέσεων από και προς την Ε.Ε.
Με τα ταχυδρομικά περιστέρια τι θα γίνει;
Ξέρεις πόσα τρομοκρατικά μηνύματα μπορεί να μεταφέρει αυτό το βρωμοπούλι που εκτός των άλλων είναι και υπεράνω υποψίας ως σύμβολο της ειρήνης;
Με τις μποτίλες στο πέλαγος πάλι τι θα γίνει; Θα εξακολουθούν να κυκλοφορούν ανεξέλεγκτες γεμάτες κρυπτογραφημένα μηνύματα και σχέδια δράσης τρομοκρατών, από κύμα σε κύμα, στους 5 ωκεανούς και στις 7 θάλασσες;
Mε τα σήματα καπνού δεν ανησυχείτε καθόλου; Θα παραμείνουν νόμιμα τα μπάρμπεκιου και οι οβελίες στα κάρβουνα; Τσακώνεις τον τρομοκράτη επ' αυτοφώρω να στέλνει μηνύματα με τον καπνό και μετά ισχυρίζεται ότι πεθύμησε να φάει -τάχα μου, τάχα μου-κοκορέτσι ο αλλόθρησκος.
Αμ τα κορακίστικα και τα καλιαρντά δεν πρέπει να καταργηθούν; Προλαβαίνουμε να εκπαιδεύσουμε τους ρουφ... συγνώμη τους διαχειριστές της βάσης δεδομένων στα τζινάβω και μπενάβω; Και δεν ζει κι ο καημένος ο Ηλίας ο Πετρόπουλος να βγάλει καμιά μέθοδο ταχύρυθμης εκμάθησης καλιαρντών... Και μη μου πεις τι σχέση έχουν τα καλιαρντά με την τρομοκρατία. Εσυ δεν είσαι που λές " α, τους πούστηδες τι έκαναν πάλι", κάθε φορά που ακούς για κάποιο νέο τρομοκρατικό χτύπημα;
Θέλω μέτρα
Περισσότερα μέτρα...
Κάντε με να νοιώσω ασφαλής
Δέστε με
Φιμώστε με
Προστατέψτε με.

Τετάρτη, Ιουλίου 13, 2005 

(Σ)σοφία θερινής ραστώνης


• Μισώ τις δουλειές του σπιτιού. Στρώνεις τα κρεβάτια, πλένεις τα πιάτα κι έξι μήνες μετά άντε πάλι από την αρχή.
• Η σκληρή δουλειά δε σκότωσε ποτέ κανέναν, αλλά γιατί να παίζουμε με την τύχη μας;
• Μ’ αρέσει η δουλειά. Μ’ ενθουσιάζει. Μπορώ να κάθομαι επί ώρες και να την κοιτάω.

Τρίτη, Ιουλίου 12, 2005 

Τα 100 posts που συγκλόνισαν τον κόσμο...

-Kαι εις ανώτερα! Να τα χιλιάσεις...
- Ευχαριστώ, αλλά τα γενέθλιά μου ήταν πριν από μήνες. Εκτός αν θέλεις να κάνουμε καμιά αναπαράσταση των γενεθλίων, μπας και φέρεις κανένα καλύτερο δώρο.
- Πες μου τώρα ότι δεν σού άρεσε το cd του Τσαλίκη, να βάλω τα κλάματα.
- Άσε τα κλάματα και έλα στο θέμα μας... Τι να χιλιάσω;
- Τα post στο blog σου βρε. Το επόμενο που θα γράψεις θα είναι το ε-κα-το-στό!
-Έλα... δεν το πιστεύω! Έγιναν κιόλας 100... Σαν χθες ήταν που άρχισα να ποστάρω.
-31 Ιανουαρίου λέει η ημερομηνία του πρώτου post. Kαι ξεκίνημα με Καβάφη βρε θηρίο! Μπράβο π(χ)οιότητα...
- Σου είπα να μη με ξαναπείς θηρίο! Αδυνάτισα...
-Καλά ντε... Δεν είσαι θεριό, είσαι η αδερφή του Μέγα Αλέξανδρου, που θρηνούσες και φουρτούνιαζε το πέλαγος... Εντάξει , τώρα;
- Χιουμοράκι, χιουμοράκι;
-Κι απ΄αυτό διαθέτουμε.
-Κάτι έμαθες κι εσύ διαβάζοντας "τα εις εαυτόν"
-Κι εγώ και οι 63,5 φανατικοί αναγνώστες σου, σού χρωστάμε πολλά στον τομέα αυτό. Είσαι μεγάλη σχολή!
-Αν δεν ήμουν τόοοοσο σεμνή και τόοοοσο ταπεινή θα έλεγα ότι είμαι η μεγαλύτερη σχολή. Αλλά δεν το λέω.
- Καλά, μη το λες. Γράψτο... Α, και τώρα που είπα γράψτο, θυμήθηκα τι ήθελα να σου πω.
-Αμόλα το
- Το εκατοστό σου post φρόντισε να είναι κάτι καλό. Κάτι πολύ καλό.
Βάλε το νιονιό σου να κουραστεί λιγάκι.Μη το γράψεις στο δεξί σου γόνατο, ως συνήθως.
-Έγινε! Μην ανησυχεις. Θα το προσέξω...
Θα το γράψω στο άλλο γόνατο.
............
(Και ουφ! το έγραψα...)

Δευτέρα, Ιουλίου 11, 2005 

Virus alert

Άλλοι κολάνε sars, AIDS, τη γρίπη των πουλερικών, την νόσο των λεγεωναρίων, σαλμονέλα, ιλαρά, ευλογιά, χρυσή...
Εγώ κόλησα τον ιό "koita_me". Τι εστί ιός "koita_me";
Αργόσχολο τρωκτικό που περνάει την μέρα του σχολιάζοντας ανόητα σε άπταιστα greeklish τα όσα γράφονται στη μπλογκογειτονιά μας. Ίσως έχετε συναντήσει σχόλιά του σε διάφορα blogs. Αν δεν του δώσατε σημασία, πράξατε άριστα. Κολάς τον ιό αν κάνεις το λάθος να απαντήσεις σε σχόλιό του. Φυσικά το δικό του blog είναι πιο άδειο και από το κεφάλι του. Με τις κουτσουλιές-σχόλια που αφήνει σε διάφορα blogs ανάγκασε κάποιους bloggers να βάλουν περιορισμούς ή ακόμα και να καταργήσουν τα comments. Από μένα τέτοια χαρά δεν θα την δει. Όσα σχόλιά του είναι εντός θέματος τα κρατάω. Τα εκτός θέματος ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ με συνοπτικές διαδικασίες. Σ΄αυτό εδώ το blog οριστικά και αμετάκλητα "l'etat, c'est moi" και αυτός είναι ο αντι-τρωκτικός (και ουχί αντιτρομοκρατικός) νόμος που αποφάσισα και εφαρμόζω.
Γκέγκε;

Σάββατο, Ιουλίου 09, 2005 

Μεταμορφώσεις

Φιλώ το δέντρο,
γίνομαι δέντρο.


Φιλώ το χώμα,
γίνομαι γη.


Φιλώ τα χείλη σου,
γίνομαι βρύση.


Σκύψε

και πιές με.




Η φωτογραφία τραβήχτηκε στον αρχαιολογικό χώρο , στα Άβδηρα της Θράκης.
Το ποίημα είναι από την συλλογή "Δελτίο Καιρού" του Μήτσου Κασόλα.

Παρασκευή, Ιουλίου 08, 2005 

I am a Londoner too...

... αλλά από την γειτονιά του Harold Pinter

Τετάρτη, Ιουλίου 06, 2005 

Βρίσε σαν τον Σαίξπηρ

Πας σε κάποια δημόσια υπηρεσία και ο υπάλληλος αντί να σ' εξυπηρετήσει σε ταλαιπωρεί; Σκύψε πάνω από το γραφείο του και πες του:
«Άντε κύριε...Δεν αξίζεις άλλη λέξη, έξω κι αν σε ειπώ μασκαρά»
(Ο Λαφέ, στο "Τέλος καλό, όλα καλά", πράξη Β', σκηνή 3)
Έρχεται ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος που μένεις για να σου κάνει την ζωή δυσκολότερη; Σε γκαζώνει για πολλοστή φορά ο στριμμένος εργοδότης ή ο προϊστάμενός σου; Φώναξέ του κατάμουτρα:
«Μακάρι νά'χες φαγούρα από την κορυφή ως τα νύχια και να περίμενες
από μένα να σε ξύσω. Θα σ' έκανα τον πιο σιχαμένο ψωριάρη της Ελλάδας»
(ο Θερσίτης στο "Τρωίλος και Χρυσίδα", πράξη Β' , σκηνή 1)
Τα φέρνει η μοίρα και συναντιέσαι με τον βουλευτή που κάποτε στήριξες, επειδή σου υποσχέθηκε τον ουρανό με τ' άστρα και μετά την εκλογή του "μη τον είδατε, τον Μήτσο τον λεβέντη, τον αρχιληστή"; Κόλησε το πρόσωπό σου στο δικό του και ρώτησέ τον αν σε θυμάται. Πριν προλάβει να απαντήσει συνέχισε απτόητος χωρίς να ξεκολήσεις το πρόσωπό σου από το μούτρο του:
«Όχι! Εμ, τι συγχύστηκες εσυ, άχρηστη μεταξωτή φόδρα μανικιού,εσύ πράσινε βελουδένιε επίδεσμε σε πονεμένο μάτι, εσύ, φούντα σε πουγκί ασώτου, ε;
Α, πόσο ο καψόκοσμος έχει μολευτεί από τέτοια κουνούπια- τα υποκοριστικά της πλάσης!»
(ο Θερσίτης, στο "Τρωίλος και Χρυσίδα", πράξη Ε', σκηνή 1)
Αν κάποιος προσβληθεί και σ' απειλήσει με μήνυση για εξύβριση, μη φοβηθείς. Στο δικαστήριο θα ισχυριστείς ότι έκανες πρόβα σε κάποιες σκηνές από το αντίστοιχο έργο του Σαίξπηρ. Κανένας μέχρι τώρα δεν έχει καταδικαστεί από τα ελληνικά δικαστήρια επειδή δεν έπαιξε σωστά κάποιον θεατρικό ρόλο... Ούτε η Μιμή Ντενίση, ούτε καν ο Γιώργος - εν Επιδαύρω-Νταλάρας .
Αν παρ' όλα αυτά ο εισαγγελέας ζητήσει την ενοχή σου και ο πρόεδρος σε καταδικάσει, σήκω όρθιος και απάγγειλέ τους με βροντερή φωνή:
«Κοπάδι κοπρόσκυλα!
Τα χνώτα σας τα σιχαίνομαι όπως την μπόχα του σάπιου βάλτου. Την αγάπη
σας την έχω στην ίδια μοίρα με τ' άθαφτα πτώματα που μου μολύνουν την ανάσα»
(Ο Κοριολάνος στον «Κοριολάνο», πράξη Γ', σκηνή 3)
Αν δεν τους πείσεις για την αθωότητά σου, τουλάχιστον θα γίνεις θέμα στα δελτία ειδήσεων. Αυτό σού το υπογράφω.
--------------------------------------------
(Τα σαιξπηρικά αποσπάσματα είναι δανεισμένα από το περιοδικό Focus- τεύχος 64- Ιούνιος 2005)

Τρίτη, Ιουλίου 05, 2005 

Ψιλά γράμματα...

Τα αποσιωπητικά είναι τρεις (3) τελίτσες και όχι 43...
Δεν χρειάζεται ολόκληρη παρέλαση από τελίτσες για να δηλώσει κάποιος μια παύση που φανερώνει συγκίνηση, φόβο, δισταγμό,ντροπή, περιφρόνηση, απειλή, ειρωνία κλπ.
Το θαυμαστικό είναι ένα (1), όσο μεγάλο θαυμασμό κι αν φανερώνει!
Εκτός αν θέλετε να δηλώσετε το θαυμασμό σας στο πρόσωπό μου, οπότε σαν επιτρέπω να βάλετε έως και 5 θαυμαστικά σε φράσεις όπως "φτού σου, κούκλα είσαι σήμερα!!!!!"
Το ελληνικό ερωτηματικό είναι αυτό εδώ το σημαδάκι (;) και όχι αυτό (?). Οπότε όταν γράφουμε ελληνικά, στο τέλος μιας ευθείας ερωτηματικής πρότασης βάζουμε εκείνο το μικρό σημαδάκι που μάς κλείνει παιχνιδιάρικα το μάτι. Το καταλάβαμε;
Το question mark αφήστε το για την επίσημη αλληλογραφία σας με τον Tony Blair, τον George W. Bush και τον Silvio Berlusconi. Μπορείτε επίσης να το χρησιμοποιείτε στα ραβασάκια που στέλνετε στον Harry, τον Tom, την Helen , την Angelina κλπ.
Is this clear?
Όσα παιδάκια θέλουν περισσότερες οδηγίες για την σωστή χρήση των σημείων στίξης ας κάνουν κλικ εδώ.
Στα επιμελή παιδάκια αφιερώνω το παρακάτω όμορφο ποίημα της Νατάσας Πολύδωρα:

Άτιτλο
Μ’ ένα επιφώνημα
πρόδωσα τη σιωπή
που τύλιγα όλα τα τιμαλφή.
Σε μια παρένθεση έκλεισα
τη προσωρινότητα που είσαι.
Με αποσιωπητικά ζωγράφισα τα όνειρα
που σε έβαλα να παίξεις.
Έφυγα μ’ ένα ερωτηματικό,
κι όταν κανείς δεν μπορούσε
να με δει
πέταξα την τελεία μακριά
και με το κόμμα μετέθεσα
μια ακόμα αλήθεια
στα αζήτητα.

Δευτέρα, Ιουλίου 04, 2005 

Τι μου τη χάρισες αυτή την ταμπακιέρα...


Όταν κάποιος πολιτικός μιλάει περί ανέμων και υδάτων προκειμένου να αποφύγει το κυρίως φλέγον θέμα, οι πολιτικοί του αντίπαλοι και οι δημοσιογράφοι τού καταμαρτυρούν ότι δεν είπε "κουβέντα για την ταμπακιέρα" , χρησιμοποιώντας την γνωστή ρήση του Γεωργίου Παπανδρέου.
Ο MacManus όμως, ( blogger της γνωστής σκωτσέζικης οικογενείας) τρελαίνεται να μιλά για την ταμπακιέρα ή μάλλον για τις ταμπακιέρες που ο ίδιος κατασκευάζει. Στο blog αυτό απολαύστε χειροποίητες ρετρό, εικονογραφημένες ταμπακιέρες, αντίγραφα από γνήσια πακέτα κι αφίσες της ιστορίας του ελληνικού καπνού, στην Ελλάδα αλλά και στην ελληνική διασπορά. Ωραίες νοσταλγικές διαφημιστικές αφίσες που κυκλοφορούσαν στην Ελλάδα, πριν τα Marlboro, τα Camel και τα Rothmans εκτοπίσουν την γεύση και την αισθητική των ελληνικών "σιγαρέτων"...
Κάποιες από τις ταμπακιέρες του ο MacManus τις "αφιερώνει" σε ορισμένους συν-bloggers μας.
Προσέξτε την ταμπακιέρα Νο. 72. Είναι χαρισμένη σε μένα.
Πώς λέγαμε στις αφιερώσεις των ερασιτεχνικών ραδιοφωνικών σταθμών;
"Ευχαριστώ κι ανταποδίδω"
Έτσι....
-----------------------------------------------------------------
Μη ξεχνάτε όμως και το κυρίως blog του MacManus,
το "ενώτιον"

Παρασκευή, Ιουλίου 01, 2005 

Μισή αρχοντιά...

Έδωσα για 2 μέρες τον υπολογιστή μου για ένα γενικό λίφτιγκ σε κάποιο μαθητευόμενο Φουστάνο και είπα με την ευκαιρία να ασχοληθώ με την καθαριότητα του πληκτρολογίου μου.Γενικά φοβάμαι να καθαρίσω ότι είναι συνδεμένο με τον υπολογιστή. Η καθαριότητα που κάνω συνήθως στο πληκτρολόγιο μου είναι επιφανειακή. Ούτε λόγος να το ανοίξω για να το καθαρίσω εσωτερικά.Παθαίνω ναυτία μόνο και με τή σκέψη ότι θα πρέπει να ξεβιδώσω, να ανοίξω καπάκια,να βγάλω τα πλήκτρα από την θέση τους, να τα ξαναβάλω στη σωστή σειρά και να ξαναβιδώσω σωστά τις βίδες.Ξέρω ότι θα τα κάνω θάλασσα, εξ'ού και η ναυτία που νοιώθω προκαταβολικά .
Άλλοι φοβούνται τις ενέσεις. Ο δικός μου ο εφιάλτης είναι οι βίδες και τα κατσαβίδια.
Τώρα που πέτυχα λοιπόν το πληκτρολόγιό μου ελεύθερο καθηκόντων, είπα να ασχοληθώ περισσότερο μαζί του. Αφού το καθάρισα εξωτερικά ως συνήθως, στην συνέχεια το γύρισα ανάποδα κι άρχισα να το κουνάω.Η Παναγία , ο Χριστός ,οι Άγιοι Απόστολοι και το καθαρτήριο πυρ! Δεν θα πιστέψετε τι σκουπιδαριό κρυβόταν κάτω από τα πλήκτρα!
Μόνο τη λυμματολάσπη της Ψυττάλειας δεν είχε μέσα του.Κατά τα άλλα και τι δεν έπεσε! Σουσαμάκι ικανό να καλύψει μια λαμαρίνα κουλούρια Θεσσαλονίκης.
Στάχτη, περισσότερη και απ' όση υπάρχει στο σταχτοδοχείο. Φλούδια από φιστίκι και πασατέμπο για να περνάει όχι μόνο η ώρα, αλλά ολόκληρος μήνας! Το νύχι μου που έσπασε όταν πληκτρολογούσα θυμωμένα κάποιο βράδυ. Ένα ροζ μικρό χαπάκι,που είχα συρθεί σε όλο το πάτωμα για να το βρω όταν μου είχε πέσει, αλλά εκείνο παραθέριζε ανάμεσα στα πλήκτρα shift και Ctrl. Τρίχες...Παναγιά μου πόσες τρίχες! Τρίχες καστανές (δικές μου), τρίχες κόκκινες (πάλι δικές μου, όταν τα είχα βάψει), τρίχες ξανθιές(όχι δικές μου... Με απατά με μια ξανθιά. Έχω αποδείξεις!)
Με λίγα λόγια έπαθα ένα πολιτισμικό σοκ. Ευτυχώς δεν ήταν μπροστά η κόρη μου γιατί μετά δεν θα είχα μούτρα να της κάνω ποτέ ξανά παρατήρηση όταν αφήνει το δωμάτιό της ακατάστατο. Η τύχη πότε πότε ευνοεί και τις μαμάδες.
Με την πείρα που απόκτησα τώρα, μια συμβουλή έχω να δώσω προς υποψήφιες πεθερές/πεθερούς . Αν ο γιος σας ή η κόρη σας, σας συστήσουν το νέο τους αμόρε και θέλετε να ελέγξετε πόσο καλά τα πάει με την καθαριότητα, την τάξη και τη νοικοκυροσύνη, κάντε απλά ένα έλεγχο στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή τους. Απορίψτε τους ασυζητητί σε περίπτωση που το υλικό που θα πέσει από το πληκτρολόγιο ξεπεράσει τα 50 γραμμάρια. Τα δικά μου πληκτρολογικά απόβλητα ζύγιζαν μόνο 49 γραμμάρια.

Για μένα

  • Σοφία Avanti
  • Ελλάδα/Greece
My profile

Μικρή πασοκική ανθολογία

www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos from avanti. Make your own badge here.

Links

Για ένα όνομα ζούμε...

(το "πόθεν έσχες"

του τίτλου "τα εις εαυτόν")


US Losses

Photos Hidden
Powered by Blogger
and Blogger Templates