« Home | Παπαρίζω, παπαρίζεις, παπαρίζει... » | Euro-σύνταγμα-vision και euro-αβανταδόροι » | Α(λ)φασία... » | Αργάμισυ...Νταν Νταν, Ντιν Ντιν » | Σλουρπ... Το γλύφειν ως ποιητική τέχνη και ως πολι... » | Τηλέ-Χυτήρης: "Ας έρθει -έστω- ένας υδραυλικός" » | Ο ερωτικός Πάγκαλος » | Κυρά Υπακοή » | Ενα τετράγωνο με μαύρα γράμματα » | Θα σου πάρω βιολιά και ένα ντέφι γλυκό να σου παίζ... » 

Δευτέρα, Μαΐου 23, 2005 

Παλιά σκαριά...

«-Δεν φοβηθήκατε το θάνατο; τον ρωτούσαν.
-Ασφαλώς και τον φοβηθήκαμε, απαντούσε. Ποιος δεν λογαριάζει τη ζωή του; Μόνο ο τρελός ή ο άδειος από συναισθήματα μπορεί να μην φοβηθεί το θάνατο. Αλλά εκείνο, που διακρίνει τον κομμουνιστή, είναι ότι βρίσκει τη δύναμη, όταν χρειαστεί, να θυσιάζει ό,τι πιο πολύτιμο έχει, ξεπερνώντας και τον φόβο του θανάτου».


Στο τελευταίο του μήνυμα, το οποίο γράφηκε τον Σεπτέμβριο του 1994, ο Χ. Φλωράκης σημειώνει:
«Δεν το ονοματίζω τούτο το χαρτί διαθήκη για το λόγο ότι δεν έχω τίποτα να διαθέσω. Ό,τι βιός είχα το έχω δώσει στο Κόμμα, στο Κόμμα στο ΚΚΕ με τα γνωστά σύμβολά του, την Μαρξιστική-Λενινιστική ιδεολογία του, το πρόγραμμά του και τις αρχές του. Πολιτικά δεν έχω επίσης τίποτα να αφήσω. Ό,τι είχα το έδωσα με τη συγκεκριμένη δράση μου. Να αφήσω πολιτικές ορμήνιες δεν το θεωρώ σοβαρό. Θέλω να επιστρέψω, και να ταφώ στον τόπο που γεννήθηκα στο Παλιοζογλώπι και συγκεκριμένα στον Αηλιά για να ‘χω αγνάντιο. Ο τάφος να είναι απλός, μόνο να φραχτεί για να μην με ξεχώσουν τα αγρίμια. Δεν θέλω λόγους και στεφάνια. Αυτά να εκφραστούν με βοήθεια στο Κόμμα. Σεπτέμβρης 1994.
Γεια σας,
Χαρίλαος Φλωράκης»
......
.....
.....
Παλιά σκαριά...
Φεύγουν ένα- ένα.
Η Ιστορία θα κρίνει την προσφορά τους.
Εμείς απλά μετράμε την απουσία τους .

Συντροφικά να σ' αγκαλιάζει η γη των Αγράφων, που διάλεξες για τελευταία σου κατοικία καπετάν Γιώτη.

Ποτέ δεν πεθαίνει αυτός που τον θυμούνται. θα σε θυμόμαστε πάντα καπετάνιε

Σας ευχαριστώ για τα ωραία σας λόγια... Δεν είναι δύσκολο να αγαπάς την Ελλάδα...

Αυτή η "μή διαθήκη" είναι ... τί να πω; ... εμένα με συγκινεί. Που δεν το θεωρεί σοβαρό ν'αφήσει ορμήνιες. Που λέει "μόνο να φραχτεί" ο τάφος "για να μην με ξεχώσουν τα αγρίμια"!

Όσο για την απουσία, αυτή μεριέται χρόνια τώρα. Και για την ιστορία επέτρεψέ μου να αμφιβάλλω. Όλοι ξέρουμε πως γράφεται. Μόνο μέσα από τη λογοτεχνία περνάνε καμιά φορά οι αλήθειες των ανθρώπων (πληθυντικός στις αλήθειες). Ας πούμε λοιπόν ότι η αλήθεια του ανθρώπου αυτού περνάει μέσα από αυτό το αποχαιρετιστήριο κείμενό του... "Να αφήσω πολιτικές ορμήνιες δεν το θεωρώ σοβαρό."

Very nice site!
» »

That's a great story. Waiting for more. video editing programs

Δημοσίευση σχολίου

Για μένα

  • Σοφία Avanti
  • Ελλάδα/Greece
My profile

Μικρή πασοκική ανθολογία

www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos from avanti. Make your own badge here.

Links

Για ένα όνομα ζούμε...

(το "πόθεν έσχες"

του τίτλου "τα εις εαυτόν")


US Losses

Photos Hidden
Powered by Blogger
and Blogger Templates