Τρίτη, Μαΐου 31, 2005 

Η (χαζο)χαρούμενη ρεπόρτερ...

Η ρεπόρτερ Χ, στο κεντρικό δελτίο του τηλεοπτικού καναλιού Ψ πυροβολεί ασύστολα τα άμοιρα μυαλά μας:
«Κυρίες και κύριοι , χαίρετε.
Στό πένθος βυθίστηκε μια ολόκληρη γειτονιά. Οι χαροκαμένοι γονείς....»
Ποιος να χαρεί κυρά μου;
Ποιο είναι το χαρμόσυνο άγγελμα που μας μεταφέρεις;
Δεν μεταδίνεις ρεπορτάζ για την Παπαρίζου!
Μας μεταφέρεις την θλίψη και τον σπαραγμό δυό γονιών που έχασαν άδικα το παιδί τους (όχι βέβαια γιατί σε έπιασε ο πόνος, αλλά τέτοια ρεπορτάζ χτυπάνε "νούμερα" στα μηχανάκια της AGB). Aφού λοιπόν κάποιος πρέπει να κάνει την βρώμικη δουλειά και ο κλήρος έπεσε σε σένα, κάντην. Αλλά κάντην χωρίς να προσβάλεις, ούτε αυτούς που αφορά η είδηση, ούτε εμάς που ακούμε την είδηση.
Πριν ρωτήσεις ανόητα την έτοιμη να καταρεύεσει μάνα "πως αισθάνεται", σκέψου λίγο πώς θα αισθανόσουν εσύ.
Πριν μας πεις "χαίρετε" σκέψου ότι η κατάσταση που σε στείλαν να περιγράψεις δεν μπορεί να χαροποιήσει κανένα.
Έπιασες ένα μικρόφωνο στο χέρι και όποιον πάρει ο χάρος.
Κουτσοί στραβοί με το μαρκούτσι στο χέρι...
Έλεος πια!


Κυριακή, Μαΐου 29, 2005 

...ημείς άδωμεν

Εάλω...
Εάλω η ελληνική ύπαιθρος... Χωριά ερήμωσαν, σχολεία έκλεισαν, εκκλησιές βουβάθηκαν ή λειτουργούν μόνο σε ξόδια, πόλεις και κωμοπόλεις βουλιάζουν στην αδιαφορία του αθηναϊκού κράτους...
Εάλω η ελληνική γειτονιά.... Σχεδόν κανείς δεν ξέρει ποιος μένει δίπλα του. Κανείς δεν δίνει δεκάρα για το ποιος μένει δίπλα του.
Εάλω η Αθήνα... θύμα μιας πολιτικής που επί χρόνια αναγκάζει τα παιδιά της επαρχίας να καταφεύγουν στην υδροκέφαλη πρωτεύουσα. Καλωπίζεται αλλά παραμένει άσχημη, βελτιώνει τις συγκοινωνίες της αλλά συνεχίζει να πνίγεται στο νέφος και στα κυκλοφοριακά της προβλήματα, γιγαντώνεται και ασφυκτιά μέσα στην άναρχη γιγαντοσύνη της και απειλεί με ασφυξία την περιφερειακή Ελλάδα. Στη γη "εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα" τώρα αρρωσταίνουν ως και τα πεύκα της.
Εάλω η ενημέρωση...Οι εφημερίδες, πρώτο μέλημα τους έχουν πια την επιλογή των dvd που διακινούν.Τα τηλεοπτικά κανάλια αντί να κυνηγούν την είδηση κυνηγούν τους ψευτό-celebrities που τα ίδια πριν φρόντισαν να δημιουργήσουν. Οι τηλεοπτικοί αστέρες της ενημέρωσης εμφανίζουν τις κοσμικές ή επαγγελματικές δραστηριότητες των ίδιων ή των εργοδοτών τους - καναλαρχών- ως ειδήσεις. Κάθε είδηση, που ανοίγει ρωγμές στο σύστημα αξιών τους, θάβεται στην λογοκρισία της σιωπής ή κρύβεται ανάμεσα σε χαρωπά ξεφωνητά για ανύπαρκτες "εθνικές" νίκες. Η Δημοκρατία κατάντησε ΜΜΕ-κρατία.
Εάλω η παιδεία... Ενα σύστημα, που φορτώνει τα παιδιά με άχρηστες γνώσεις και άγχος, στέλνει τους μαθητές στην παραπαιδεία για να τους οδηγήσει από το λύκειο στο πανεπιστήμιο κι από κεί στην ανεργία, μπορεί να ονομάζεται εκπαιδευτικό;
Εάλω η ελληνική γλώσσα... Όπως εξιστορεί ο Φώτης Κόντογλου στο "Ασάλευτο θεμέλιο" του : «οι πιο αγράμματοι ανακατώνουνε στην κουβέντα τους κάποια εγγλέζικα και εκεί που δεν χρειάζονται. Οσο για τους γραμματισμένους, όλη η γραμματοσύνη τους είναι να μιλάνε εγγλέζικα και σε λίγο καιρό δεν θα υπάρχει Ελληνας να μιλά ελληνικά. Ας καταργηθεί λοιπόν η ελληνική γλώσσα ολότελα, να μην κουράζονται τα παιδιά μας στην άσκοπη εκμάθευσή της»
Εάλωσαν οι Ελληνες... Καταφεύγω και πάλι στον Κόντογλου: «Σήμερα νομίζεται καλός σε όλα, όποιος είναι αδιάφορος, όποιος δεν νοιάζεται για τίποτα, όποιος δεν νιώθει καμιά ευθύνη. Αλλιώς τον λένε σωβινιστή, τοπικιστή, μισαλλόδοξο, φανατικό. Οποιος αγαπά την χώρα μας, τα ήθη και έθιμα μας, την παράδοση μας, την γλώσσα μας, θεωρείται οπισθοδρομικός. Οι αδιάφοροι περνούν για φιλελεύθεροι άνθρωποι, για άνθρωποι που ζούνε με το πνεύμα της εποχής μας, που έχουν για πιστεύω την καλοπέραση, το εύκολο κέρδος, τις ευκολίες, τις αναπαύσεις, κι ας μην απομείνει τίποτα που να θυμίζει σε ποιό μέρος βρισκόμαστε, από που κρατάμε, ποιοι ζήσανε πριν από μας στην χώρα μας»
Εάλω η Ελλάδα... και θρηνολογεί ο Φώτης Κόντογλου: «Η Ελλάδα έγινε ένα παζάρι που πουλιούνται όλα, σε όποιον θέλει να το αγοράσει.Αλλά αν θα λείψουν οι Ελληνες από το πρόσωπο της γης, μήπως θα απομείνουν τα βουνά, οι ακροθαλασσιές, οι θάλασσες, τα νησιά και τα βράχια με τον ελληνικό χαρακτήρα τους; Καθόλου! Τα περισσότερα τα έχουνε αγοράσει άνθρωποι που ήρθανε από τον βόρειο Ωκεανό, απόγονοι των Βικίγκων. Εκείνα τα κακόμοιρα νησιά τι συμφορά έχουνε πάθει! Η φτώχεια τους στάθηκε η καταστροφή τους. Σήμερα τα ριμάξανε άλλοι κουρσάροι, πιο επικίνδυνοι που σφάζουνε με το μπαμπάκι. Σκλαβώσανε τα νησιά με ευγενικό τρόπο, με το χαμόγελο στα χείλη»
Εάλωσαν η Δικαιοσύνη, η Εκκλησία, η κοινωνία, ο πολιτισμός...
Eάλωμεν και μεις οι ίδιοι...
Όσο οδυνηρή κι αν είναι η διαπίστωση αυτή, όλο και πιο συχνά, αυτό που βλέπουμε στον καθρέφτη είναι κάποιος άλλος που παλαίψαμε να μη γίνουμε, αλλά γίναμε.
Συγχωρείστε μου την μαυρίλα... Η μέρα σήμερα προσφέρεται για θρήνους και οδυρμούς.
(Ο πίνακας είναι του Εβρίτη αυτοδίδακτου ζωγράφου Γιάννη Μητράκα)

Πέμπτη, Μαΐου 26, 2005 

Ενα quiz στα πεταχτά...



Απαντήστε και κερδίστε: συλλεκτικά t-shirt "go Kostas, go Greece", δωρεάν ιατρική εξέταση από την κυρία Νατάσα Παζαΐτη, αυτόγραφο του κυρίου Χούπη, φωτογραφία του Κ. Καραμανλή με την τήβενο του πανεπιστημίου του TUFTS, ποιητικές συλλογές του Τηλε-Χυτήρη, κινέζικα ατμοσίδερα, σετ κατσαρόλες, ρομαντικό δείπνο στα βλάχικα της Βάρης και άλλα πλούσια δώρα.
Τι κάνει ο πρωθυπουργός;
1.Μελετά τις προεκλογικές του δεσμεύσεις
2.Κρατά σημειώσεις για τον επόμενο ανασχηματισμό
3.Βαθμολογεί τους υπουργούς του
4.Γράφει ερωτικό ποίημα για τη Νατάσα
5.Διαβάζει το μενού για να παραγγείλει κάτι για την λιγούρα
6.Συμπληρώνει δελτίο Προ-πό
7.Κάνει διαλογισμό
8.Ξεκουράζεται
9.Χωνεύει
10.Καμαρώνει τα καινούρια Tiberland που του αγόρασε η Νατάσα
11.Μας γράφει γενικώς
12.Τίποτε
13.Άλλο.

Τρίτη, Μαΐου 24, 2005 

Μ' ένα χαμόγελο κάτω απ΄τα μουστάκια ...

(Από μια αφήγηση του Γ. , όταν του ζήτησα να μου πει, κάτι που θυμάται από τον Χαρίλαο)
Πουλάγαμε όπως ξέρεις Ριζοσπάστες...
Kάθε Κυριακή.
Mια Κυριακή λοιπόν, χτυπάμε ένα κουδούνι, και ποιος ανοίγει;

Ο Χαρίλαος!
«Μπάτε μέσα»,μας λέει.
Μόνος του ήταν...
Μπαίνουμε.
Μας τρατάρει και αρχίζουμε κουβέντα περί… υψηλής πολιτικής.
Μας ακούει για λίγο και μας λέει:
«Kαλά όλα αυτά που λέμε
αλλά πείτε μου, τι γράφει σήμερα ο Ριζοσπάστης;»
Κόκαλο εμείς…
Δεν τον είχαμε διαβάσει, οπότε μας λέει:
«Βρε αν δεν τον διαβάζετε, τι πολιτική δουλειά κάμετε;
Εμείς δεν είμαστε εφημεριδοπώλες!
Πάτε να τον διαβάσετε και μετά να τον διακινείστε».
Πρόσεξες το ρήμα που χρησιμοποίησε;
"Διακινείστε", όχι "πουλήστε"...
Φύγαμε σαν βρεγμένες γάτες.
Ήταν πάντα αυστηρός...
Αλλά είχε ένα χαμόγελο κρυμμένο κάτω από τα μουστάκια του.

Δευτέρα, Μαΐου 23, 2005 

Παλιά σκαριά...

«-Δεν φοβηθήκατε το θάνατο; τον ρωτούσαν.
-Ασφαλώς και τον φοβηθήκαμε, απαντούσε. Ποιος δεν λογαριάζει τη ζωή του; Μόνο ο τρελός ή ο άδειος από συναισθήματα μπορεί να μην φοβηθεί το θάνατο. Αλλά εκείνο, που διακρίνει τον κομμουνιστή, είναι ότι βρίσκει τη δύναμη, όταν χρειαστεί, να θυσιάζει ό,τι πιο πολύτιμο έχει, ξεπερνώντας και τον φόβο του θανάτου».


Στο τελευταίο του μήνυμα, το οποίο γράφηκε τον Σεπτέμβριο του 1994, ο Χ. Φλωράκης σημειώνει:
«Δεν το ονοματίζω τούτο το χαρτί διαθήκη για το λόγο ότι δεν έχω τίποτα να διαθέσω. Ό,τι βιός είχα το έχω δώσει στο Κόμμα, στο Κόμμα στο ΚΚΕ με τα γνωστά σύμβολά του, την Μαρξιστική-Λενινιστική ιδεολογία του, το πρόγραμμά του και τις αρχές του. Πολιτικά δεν έχω επίσης τίποτα να αφήσω. Ό,τι είχα το έδωσα με τη συγκεκριμένη δράση μου. Να αφήσω πολιτικές ορμήνιες δεν το θεωρώ σοβαρό. Θέλω να επιστρέψω, και να ταφώ στον τόπο που γεννήθηκα στο Παλιοζογλώπι και συγκεκριμένα στον Αηλιά για να ‘χω αγνάντιο. Ο τάφος να είναι απλός, μόνο να φραχτεί για να μην με ξεχώσουν τα αγρίμια. Δεν θέλω λόγους και στεφάνια. Αυτά να εκφραστούν με βοήθεια στο Κόμμα. Σεπτέμβρης 1994.
Γεια σας,
Χαρίλαος Φλωράκης»
......
.....
.....
Παλιά σκαριά...
Φεύγουν ένα- ένα.
Η Ιστορία θα κρίνει την προσφορά τους.
Εμείς απλά μετράμε την απουσία τους .

Συντροφικά να σ' αγκαλιάζει η γη των Αγράφων, που διάλεξες για τελευταία σου κατοικία καπετάν Γιώτη.

Κυριακή, Μαΐου 22, 2005 

Παπαρίζω, παπαρίζεις, παπαρίζει...

Η Παπαρίζου κέρδισε, η Ελλάς θριάμβευσε και όλη η οικουμένη υποκλίθηκε στην ομορφιά της Ελενας, στην μουσική του Dante και στους αγγλικούς -επιπέδου πρό lower-στίχους της Ναταλίας Γερμανού. Ποιος θα μας γλυτώσει τώρα από τους παπαρισμούς των παπαριζολογούντων στα ραδιόφωνα και στις τηλεοράσεις;
Πόσους πανελίστες τύπου Δαραβίγκα , πόσους καλλιτέχνες της σχολής Φλωρινιώτη,πόσους απόφοιτους της ακαδημίας του Fame Story, τηλεμαϊντανούς, βετεράνους της Εurovision( Μπέσυ,Ρόμπερτ και Πασχάλη), πόσους τηλεάσχετους και τηλεσχετικούς θα αντέξουν τα τηλεοπτικά παράθυρα;
Για πόσες μέρες θα κλέβουν τα 15 δευτερόλεπτα της δημοσιότητας που τους αναλογούν, ο ξάδερφος της Δάφνης Μπόκοτα, ο γείτονας του Δάντη, το εφηβικό φλερτ της Ναταλίας Γερμανού, καθώς θα μας εξηγούν πόσο εθνικά υπερήφανοι είναι ως Ελληνες και ως άνθρωποι, μετά τον περιφανή θρίαμβο της ελληνικής συμμετοχής;
Πόσες φορές θα συνδεθούμε με το χωριό των γονέων της Παπαρίζου και πόσες φορές θα σταυροκοπηθούμε ακούγοντας τον παπά του χωριού να μας λέει για την δέηση που απηύθυνε προς τον Ύψιστο κριτή για να κερδίσει το καμάρι της Ελλάδας;
Ευτυχώς που στην Ελλάδα κάθε θαύμα κρατάει μόνο τρεις μέρες...
Τόσο όσο θα κρατήσει και το σουξέ του "my number one".
Υπάρχει κανένας που να θυμάται ακόμα το περσινό "Shake it" του Sakis άραγε;

Παρασκευή, Μαΐου 20, 2005 

Euro-σύνταγμα-vision και euro-αβανταδόροι

Τι να πούμε, τι
τι να τραγουδήσουμε...
Σαν περιοδεύων θίασος,Γιωργάκης και Σημίτης, αφού διαφώτισαν πλήρως τους Ελληνες για τα καλά του Ευρωσυντάγματος, ξαμολήθηκαν εις Παρισίους για να πείσουν και τους άξεστους Γάλλους πόσο αναγκαίο είναι να ψηφίσουν "oui" στο δημοψήφισμα της 29ης Μαΐου.
(Eύχομαι να είναι τόσο αποτελεσματικοί με το "oui", όσο ήταν όταν προσπάθησαν να πείσουν τους Ελληνοκύπριους να ψηφίσουν "Ναι", στο δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν).
Το σόλο του Γιωργάκη, στην εκδήλωση των Γάλλων σοσιαλιστών στο Παρίσι υπέρ της ψήφισης του Ευρωσυντάγματος ήταν το πιο αβανταδόρικο.
Στην αρχή τραγούδησε την άρια "παθιασμένος ευρωπαίος":
«Ως σοσιαλιστής λέω "ναι" από καρδιάς. Λέω "ναι" ως παθιασμένος Ευρωπαίος. Αυτό το Σύνταγμα είναι απαραίτητο για να οικοδομήσουμε την Ευρώπη των κοινών μας αξιών»
Συνέχισε με το νησιώτικο " πιο, πιο, πιο μωρό μου πιο ":
«Αυτό το Σύνταγμα κάνει την Ενωση πιο (1) ισχυρή στις διεθνείς της σχέσεις, πιο(2) ικανή να προστατεύσει την ταυτότητα και τις αξίες της, πιο(3) ικανή να παλέψει για έναν κόσμο πιο(4) δίκαιο και πιο(5) ανθρώπινο».
Λίγο πριν το τέλος εκτέλεσε την σάμπα-ρούμπα " ας κάνουμε απόψε μια αρχή":
«Για μας τους Ευρωπαίους σοσιαλιστές, το Σύνταγμα είναι μια αρχή. Ενα ξεκίνημα για να χτίσουμε την Ευρώπη όπως τη θέλουμε, όπως την ονειρευόμαστε».
Στον γκραντ φινάλε - και καθώς ήρθε στο τσακιρ κέφι- τραγούδησε τον καρσιλαμά "είμαι λίγο απ' όλα και με λένε τιραμόλα":
«Είμαι Ελληνας, σοσιαλιστής και Ευρωπαίος, άρα είμαι και Γάλλος»...
Αντε και του χρόνου στη Eurovision
Go Giorgos, go Greece

Δευτέρα, Μαΐου 16, 2005 

Α(λ)φασία...


Ήταν σώφρων και ψύχραιμος,
όπως αρμόζει να είναι ο καλός πολιτικός
σε στιγμές κρίσης.
Όταν τον βάφανε δεν ακούστηκε
ήχος διαμαρτυρίας.
Κάποιοι λένε ότι ούτε καν κουνήθηκε
για να μη προκαλέσει.
Ομολογουμένως, εκείνη τη νύχτα, ο κύριος Ιωάννης Τζανετάκος
ήταν ωραίος, ως τοίχος.
Λαλίστατο -και με καινούριο σακάκι- τον είδαμε στα τηλεοπτικά παράθυρα
τις επόμενες μέρες, να εξασκεί την τηλε-μαϊντανική τέχνη.
Ά(λ)φασία.

Σάββατο, Μαΐου 14, 2005 

Αργάμισυ...Νταν Νταν, Ντιν Ντιν

Με ένα μικρό γαλάζιο ιντερμέτζο σήμερα, θα διακόψουμε για λίγο την πράσινη μικρή πασοκική ανθολογία, με την οποία ασχοληθήκαμε τις τελευταίες μέρες.
Ο Δημήτρης Κωνσταντάρας, γιος του αξέχαστου Λάμπρου Κωνσταντάρα, είναι γνωστός όχι μόνο από την επαγγελματική του δραστηριότητα ως δημοσιογράφος(σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικούς σταθμούς και τηλεοπτικά κανάλια), αλλά και από την ενασχόληση του με την πολιτική, μια και προσφάτως εξελέγη βουλευτής κάτω από την γαλάζια σημαία της Νέας Δημοκρατίας. Ο Δημήτρης Κωνσταντάρας έχει ασχοληθεί σύμφωνα με όσα διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του επιτυχημένα με τον αθλητισμό (στα μικράτα του με την σφαιροβολία και τον ακοντισμό,αργότερα με αγώνες ταχύτητας αυτοκινήτων και τώρα στην χρυσή ωριμότητά του με το bowling). Δραστήρια ήταν επίσης η ενασχόλησή του τόσο με την μουσική ( έπαιξε κιθάρα και μπάσο στην Αμερική και την Ελλάδα σε νεανικά συγκροτήματα από το 1963 μέχρι και το 1969 αναφέρει στο site... Ποιά ακριβώς; Θα σας γελάσω και δεν το θέλω), όσο και με το στίχο.Απέσπασε μάλιστα το βραβείο καλύτερου στίχου στο φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης το 1972(Ναι...όταν επί χούντας ο αρχιεπίσκοπος διάβαζε, ο Δ.Κ παρουσίαζε εκπομπές στο στρατιωτικό κανάλι της ΥΕΝΕΔ, και άσματα στο φεστιβάλ της Δ.Ε.Θ). Ακόμη υπηρέτησε με αναγνωρισμένη επιτυχία πολλά είδη λογοτεχνίας μια και έχει γράψει θεατρικές επιθεωρήσεις, κινηματογραφικά και τηλεοπτικά σενάρια, βιογραφικές μονογραφίες, ιστορικο-αθλητικά δοκίμια, παραμύθια και μυθιστορήματα.

Τώρα μη με ρωτήσετε γιατί απ' όλη αυτήν την συγγραφική δραστηριότητα του Δημήτρη Κωνσταντάρα, εγώ απομόνωσα αυτό το ποίημα των άγουρων λογοτεχνικών του χρόνων. Θα σας απαντήσω ότι το κάνω για 2 κυρίως λόγους:
  • 1ον είναι το μοναδικό ποίημα που έχει στην ιστοσελίδα του, άρα θεωρεί ότι είναι το καλύτερό του και
  • 2ον ναι, ναι... είμαι κακεντρεχής, κακόψυχη και ζηλιάρα.
  • Παρασκευή, Μαΐου 13, 2005 

    Σλουρπ... Το γλύφειν ως ποιητική τέχνη και ως πολιτική πράξη.

    Μικρή Πασοκική Ανθολογία- Μέρος IV
    Παναγιώτης Κρητικός: «Στον ίσκιο του μεγάλου βράχου.

    Ωδές για τον Ανδρέα Παπανδρέου».
    Αντί προλόγου:
    "Τούτο το έργο γράφτηκε για Εκείνον που σημάδεψε τη ζωή μου.
    Γράφτηκε για Εκείνον που άνοιξε τη σκέψη μας σε νέους ορίζοντες.
    Τούτο το έργο το εμπνεύστηκα από Εκείνον που έδωσε άλλο νόημα στη ζωή μας.Γράφτηκε για Εκείνον που αγάπησαν πολλοί γιατί ήταν Μεγάλος.
    Για Εκείνον που μίσησαν πολλοί γιατί ήταν Μεγάλος.
    Γράφτηκε
    Για τον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ".

    *Ο Παναγιώτης Κρητικός είναι ο επί σειρά ετών (από το 1977) βουλευτής στη Β' Πειραιώς του Πασοκ, που διετέλεσε και α' αντιπρόεδρος της βουλής των Ελλήνων. Άλλα ποιητικά του έργα είναι οι συλλογές "Oνείρου Λογισμοί" και "Των απελθόντων τα επιτύμβια". Έχει γράψει επίσης και το θεατρικό έργο " Καραολής"
    *"Εκείνος" (με το Έψιλον κεφαλαίο)στον οποίο είναι αφιερωμένες οι ωδές αυτής της ποιητικής συλλογής, δεν είναι ο Χριστός, δεν είναι ο Μωάμεθ, ούτε καν ο Βούδας. Είναι ο ιδρυτής του Πασοκ Ανδρέας Παπανδρέου.
    *Το βιβλίο έχει εκδοθεί από τις εκδόσεις λιβάνι... συγνώμη, εκδόσεις Λιβάνη ήθελα να γράψω.
    *Aσχετο(;) : Σύμφωνα με σχετικό άρθρο του National Geographic, στη σκιά των μεγάλων βράχων ανθεί και αναπτύσσεται ποικιλόμορφη πανίδα και χλωρίδα, είτε αυτόνομα είτε παρασιτικά.

    Τρίτη, Μαΐου 10, 2005 

    Τηλέ-Χυτήρης: "Ας έρθει -έστω- ένας υδραυλικός"

    Μικρή Πασοκική Ποιητική Ανθολογία, μέρος ΙΙΙ
    Ο Τηλέμαχος Χυτήρης είναι περισσότερο γνωστός ως στέλεχος του ΠαΣοΚ, ως υπουργός και ως στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου. Η βασανιστική(για τους αναγνώστες του) ενασχόλησή του με την ποίηση είναι λιγότερο γνωστή αν και το πρώτο του βιβλίο κυκλοφόρησε το 1973.Οι ποιητικές συλλογές που έχει εκδώσει από το 1973 έως σήμερα ο Τηλέμαχος Χυτήρης είναι οι εξής: "Ποιήματα εκ προμελέτης", "Θέμα", "Τόποι Νέοι","Σα να συνέβη","Το τέλος της ομιλίας","Καλοκαίρι και το τέλος της Ομιλίας". Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο εκ προμελέτης ποιητής Τηλε-Χυτήρης είχε δηλώσει: "Η ποίηση δεν έχει κοινό, έχει εραστές". Οι αναγνώστες της δικής του ποίησης μάλλον θα νοιώθουν ως απατημένοι εραστές, αν κρίνω από τα παρακάτω ποιήματά του.
    ΧΟΡΟΣ 2

    (Από τη συλλογή "ΘΕΜΑ")
    δεν
    δεν το φύλλο δεν
    δέν-τρο

    δεν η άνοιξη
    δεν η επιθυμία
    δεν ο δόλος δεν
    δεν-τρο

    δεν η λάμψη
    δεν η μανία
    δεν το κόκκινο το κόκκινο δεν
    δεν-τρο

    δεν ω
    δεν α
    δεν αγωνία
    δεν η κρύπτη δεν η κρύπτη δεν η κρύπτη

    δεν
    δεν το φύλλο δεν
    ΔΕΝΤΡΟ
    ----------
    ΟΔΥΣΣΕΙΑ (Από τη συλλογή "Τόποι νέοι")

    Δεμένος τρυφερός αλλιώτικος
    Δεμένος στο κατάρτι μου.
    Τόσα νερά στο δωμάτιό μου!

    Ας έρθουν οι σύντροφοι
    Ας έρθουν οι σειρήνες
    Ας έρθει - έστω - ένας υδραυλικός.
    -----------

    Τ' άνθος
    (Από τη συλλογή "Ποιήματα εκ προμελέτης" )
    τ' άνθος
    τ' άγριο της πλαγιάς
    ποτέ δεν θάκοβα εγώ.
    εσείς το χαλάσατε
    και τώρα το κρατάτε φρέσκο, λέτε
    στ' ανθογυάλι
    αυταπάτες
    τ' άνθος πέθανε
    να το ξέρετε
    κι είναι άχρηστο
    και βλαβερό θάλεγα
    νάχετε για στολίδι
    ένα νεκρό
    -----------
    Ο ΚΥΚΝΟΣ (Από τη συλλογή "Τόποι νέοι")

    Μέσα μου υπάρχει
    ένας κύκνος
    και μια ωραία γαλάζια λίμνη.
    Ο κύκνος
    μου επιτρέπει να ζω
    πάνω από τη λάσπη του βυθού
    της ωραίας
    της γαλάζιας
    λίμνης.
    -------------
    Οι Ετρούσκοι
    Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μικρά τα σπίτια
    Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μεγάλους τάφους

    Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μικρά τα σπίτια
    Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μεγάλους τάφους

    (ΠΡΟΣΟΧΗ: Η επανάληψη δεν είναι λάθος. Ο ποιητής επαναλαμβάνει δις τους στίχους του. Γιατί δεν τους επαναλαμβάνει τρις, τετράκις ή πεντάκις, δεν γνωρίζω).



    Κυριακή, Μαΐου 08, 2005 

    Ο ερωτικός Πάγκαλος

    Μικρή Πασοκική Ποιητική Ανθολογία- Μέρος ΙΙ
    Μετά την αναφορά μας στον ποιητή Σ. Βούγια, έφτασε η ώρα να παρουσιάσουμε την ερωτική και ευάλωτη πλευρά, την ποιητική όψη του πολιτικού Θεόδωρου Πάγκαλου. Το ποίημα έχει τον Καβαφικό τίτλο "Ιθάκη" και ο Θόδωρος το απήγγειλε δημόσια στα πλαίσια των πρόσφατων εκδηλώσεων "Έλληνες πολιτικοί διαβάζουν ποίηση", παρουσία της συζύγου του Χριστίνας για την οποία είναι γραμμένο. Αν ο κοινωνικός ποιητής Σ. Βούγιας σας κέντρισε το νου, ο ερωτικός ποιητής Θ. Πάγκαλος θα σας ταξιδέψει στους " στητούς λόφους" και στο "ροδόχρυσο λοχμώδες οροπέδιο" της ερωτικής του Ιθάκης-Χριστίνας. Χαμηλώστε τα φώτα, πάρτε αγκαλίτσα το έτερο ήμισύ σας, βάλτε το "σ' έχω ερωτευτεί" του Σάκη στη σιντιέρα και... καλό ταξίδι.

    ΙΘΑΚΗ
    Λιμάνι θέλω σίγουρο
    ανάμεσα στα δύο σου χέρια να μισοβυθιστώ.
    Να μ' έχεις δέσει γερά επιθυμώ.
    Να μη λασκάρει η γούμενα
    να μην ξεσύρει η άγκυρα και με
    πάρει ξανά.
    Κι ασ' τον πουνέντη να φυσάει.
    Εδώ είναι η Ιθάκη μου.
    Κάθε πρωί να βλέπω να
    αγουροξυπνούν
    και να ορθώνονται οι λόφοι σου
    πάνω από το ροδόχρυσο οροπέδιο,
    την πυκνή κι ατίθαση λόχμη,
    τον Μινωικό ισθμό που οδηγεί
    στους καρποφόρους κόλπους σου,
    ανακράζω:
    εδώ είναι η Ιθάκη μου

    Ιθάκη μου σ' αναγνωρίζω
    χωρίς ποτέ να σε γνωρίζω.
    Εγώ δεν γύρισα όπως εκείνος ο
    Οδυσσέας.
    Εγώ δεν ήξερα ότι υπάρχεις,
    σε ανακάλυψα πηγαίνοντας γι' αλλού
    ή μάλλον γυρίζοντας τον κόσμο στην τύχη,

    Κι Ιθάκη αν σε προσφωνώ
    είναι γιατί δεν θέλω να σε χάσω.

    ----------------------------------
    Aπειλή: Η μικρή πασοκική ποιητική ανθολογία θα συνεχιστεί λίαν συντόμως.

     

    Κυρά Υπακοή

    Τη μάνα μου τη λέγανε κυρά Υπακοή,
    κι είχε δυο μάτια σύνορο στην πίκρα και στο γέλιο.
    Στου κερδισμένου τη μεριά δε βρέθηκε γιατί
    πάντα κρατούσε το σταυρό κι οι άλλοι το φραγγέλιο.



    Τη μάνα μου τη λέγανε κυρά Υπακοή,
    της τάξαν τον Παράδεισο για κήπο πώς θα πάρει
    και κάθε βράδυ έκανε μετάνοιες στη γραμμή,
    στης Παναγιάς και του Χριστού και τ' άγιου τη χάρη.

    Τη μάνα μου τη λέγανε κυρά Υπακοή.
    Τα ροζιασμένα χέρια της το πιο γλυκό μου χάδι.
    Ασκήτεψε και άγιασε μεσ' την υπομονή,
    άγγελος που μου ξόρκιζε τους φόβους κάθε βράδυ.


    Τη μάνα μου τη λέγανε κυρά Υπακοή.
    Μα όταν τις νύχτες σκέφτομαι συχνά τα περασμένα,
    λέω ποιος τάχα δικαστής το κρίμα μας θα βρει
    που μια ζωή αφήσαμε και πήγε στα χαμένα.


    (Aφιερωμένο σε όλες τις "παλιές" μητέρες και στην δική μου)

    Παρασκευή, Μαΐου 06, 2005 

    Ενα τετράγωνο με μαύρα γράμματα

    Τι είναι, λοιπόν, εφημερίδα;
    Για τον Δημήτρη: «Ενα τετράγωνο που έχει μέσα μαύρα γράμματα. Την πουλάνε στο χαρτομαγαζί», ενώ για τον Αλέξανδρο: «Είναι πολύ μαλακό χαρτί, που γράφει γράμματα και το παίρνει ο αέρας». Οσο για την Ελένη: «Ο μπαμπάς μου δεν τη διαβάζει γιατί ασχολείται με το κομπιούτερ».
    Και τι γράφουν οι εφημερίδες;
    Ελεάννα: «Μιλάνε για τις βροχές, τα ατυχήματα, τις φωτιές. Λένε κακά πράγματα, μερικές φορές λένε και καλά, πολύ λίγες»
    Χριστόφορος: «Γράφουν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, για τον Καραμανλή και τους άλλους τέτοιους».
    Ποιος τις γράφει;
    Χριστόφορος: «Τη γράφει ο περιπτεράς και μετά τη δίνει στους ανθρώπους. Ο περιπτεράς διάβασε πολλά βιβλία και τα έγραψε στην εφημερίδα. Είναι πολύ έξυπνος».
    Ουρανία: «Ο γραμματάς».
    Ελένη: «Ο Καραμανλής».
    Ελεάννα: «Ο περιπτεράς τις πουλάει και ο δημοσιογράφος τις γράφει».
    Και τι μπορούμε να κάνουμε την εφημερίδα;
    Η Δανάη προτείνει «να τη διαβάσουμε», ο Μάκης «να την κάνουμε σαΐτα», σε αντίθεση με τον Γιάννη και τη Χριστίνα, που τη θέλουν «αεροπλάνο» και «πύραυλο», αντίστοιχα.
    Αραγε, είναι καλύτερη η τηλέοραση ή οι εφημερίδες;
    Για την Ελεάννα, «η εφημερίδα είναι πιο καλή από την τηλεόραση, που χαλάει τα μάτια και φέρνει πονοκέφαλο. Γράφει αυτά που λέει η τηλεόραση, αλλά τα λέει πιο καλά», με τον Μάκη να διαφωνεί: «Τι μας λες! Η τηλεόραση είναι πιο καλή από την εφημερίδα. Με την εφημερίδα χάνουμε το χρόνο μας και τα Μίκι Μάους στην τηλεόραση».
    -------------------------------------
    Tετράχρονοι και πεντάχρονοι μπόμπιρες, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Τύπου, εκδίδουν τη χειροποίητη «Εφημερίδα τον ζόον», του παιδικού σταθμού τους και καταθέτουν σε αυτήν τις απολαυστικές απόψεις τους περί Τύπου.
    (Από την "Ελευθεροτυπία" )

    Πέμπτη, Μαΐου 05, 2005 

    Θα σου πάρω βιολιά και ένα ντέφι γλυκό να σου παίζουν, Ειρηνούλα μου*

    Χιλιάδες
    Ροδοπέταλα στις
    Οδούς που θα περπατήσεις
    Να στρώσω θέλω,
    Ιχνογραφία της ψυχής μου
    Αγαπημένη
    *
    Π
    άντα τα
    Ονειρα σου
    Λαμπερά να είναι
    Λατρεμένη μου
    Ανάσα
    *
    Ε
    σύ κλωνάρι κι εγώ του
    Ιεσσαί
    Ρίζα,
    Ηχώ της
    Νιότης μου,
    Ησυχασμέ μου
    *
    Μ
    αζί σου θα γιορτάζω
    Οσο
    Υπάρχω
    -----------
    *Ο τίτλος είναι δάνειο από το τραγούδι "Ερηνούλα μου" των Κώστα Τριπολίτη- Δήμου Μούτση. Το "Ερηνούλα" έγινε "Ειρηνούλα", όπως είναι το όνομα της κόρης μου που γιορτάζει σήμερα.

    Δευτέρα, Μαΐου 02, 2005 

    Όπως στο Αμέρικα...

    Πες το μ' ένα t-shirt

    Πες το αμερικάνικα

    όπως θα το έλεγε ο Τζορτζ Μπους,

    ή ο Φόρεστ Γκαμπ .


    Χιούμορ;

    Μπλακ χιούμορ;

    Ιδιότυπη θρησκευτικότητα;



    "Έξυπνος" τρόπος προσέγγισης της νεολαίας;



    Χριστιανικό lifestyle;

    ή απλά εμπόριο;


    --------------------------------------
    H δικιά μου πρόταση:
    I LOVE CHRISTODULOS
    ---------------------------------------

    Για μένα

    • Σοφία Avanti
    • Ελλάδα/Greece
    My profile

    Μικρή πασοκική ανθολογία

    www.flickr.com
    This is a Flickr badge showing public photos from avanti. Make your own badge here.

    Links

    Για ένα όνομα ζούμε...

    (το "πόθεν έσχες"

    του τίτλου "τα εις εαυτόν")


    US Losses

    Photos Hidden
    Powered by Blogger
    and Blogger Templates