« Home | Κοίτα με ! » | Νέο blog: «A WOMAN IN THIS CITY» » | Για μένα, χωρίς εμένα... » | Ενα blog που δεν έγινε τελικά... » | Nηστικός καρδινάλιος δεν χορεύει... αλλά γρήγορα ε... » | Σταγόνες τρυφερότητας σε βάρβαρους καιρούς (για τη... » | Προφητείας το ανάγνωσμα... » | Σαρκοείδωση τι; » | Πού μας πάει αυτό το λεωφορείο; » | Οι απόγονοι του ποιητή Φιλόξενου » 

Τρίτη, Απριλίου 19, 2005 

Ο ποιητής Φανφάρας ζει και βασιλεύει...

Εγώ κόντρα στην επικαιρότητα δεν θα γράψω για τον Κούγια, αλλά για τον Βούγια. Τον θυμάστε τον Σπύρο Βούγια;Τον αναπληρωτή καθηγητή στον Τομέα Συγκοινωνιών του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ από τη Θεσσαλονίκη που από τον Συνασπισμό μεταγράφηκε επιτυχώς στο ΠΑΣΟΚ... Και μετά έγινε για ένα φεγγάρι και υφυπουργός του Σημίτη... Που υπέγραψε με ...καλή πίστη την περίφημη (ν)τροπολογία Πάχτα, παραμονές εκλογών, για να οικονομήσουν κάτι φτωχαδάκια στην Χαλκιδική! Τον θυμηθήκατε τώρα; Τον για λίγες μέρες εκπρόσωπο τύπου του νέου ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου, που αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν αποκαλύφτηκε η "άκομψη" μεταγραφή της κόρης του από το πανεπιστήμιο Θράκης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, όπου δίδασκε ο ίδιος, για να μην δημιουργηθεί στο κορίτσι λόγω της απόστασης και της μοναξιάς κανένα ψυχολογικό πρόβλημα. Αρχίζετε τώρα σιγά σιγά να τον φέρνετε στην μνήμη σας; Ναι; Μπράβοοοο! Τότε αν θυμάστε είχε δηλώσει πως παραιτείται επειδή ο τρόπος που ο Τύπος παρουσίασε το θέμα ...«έθιξε τον πυρήνα της σχέσης ανάμεσα στην προσωπική και την πολιτική του ισορροπία». Ο κύριος Βούγιας εσχάτως ζήλεψε ποιητικές δάφνες και το έριξε στην ποίηση. Μετά λοιπόν τα διάφορα "αυτογκόλ" που σημείωσε στην πολιτική, ένα ακόμα "αυτογκόλ" στην Τέχνη, μια και στην ποίησή του μπουρδουκλώνει με περίσσεια...χάρη ποδόσφαιρο και κοινωνική κριτική. Ας αφήσω όμως να μιλήσουν τα ίδια τα ποιήματά του:
Δείγμα 1ο:

Τι μελέ φοβερό
από σέντρα βαθιά
προς το τέρμα.
Αποκρούουν τα μπακ
μανιασμένα θολά
δίχως έρμα.
Μα η μπάλα εκεί
σαν τον ήλιο που πάει
προς το γέρμα.
Είναι νύκτα βαθιά
και κυλάω στη σχισμή
σαν το κέρμα.

Δείγμα 2ο:

Τον ψώνισε
και του πήρε την μπάλα
την ψώνισε
και τον πήρε η μπάλα.

.....
Δεν είναι καταπληκτικά;

Πότε Βούγιας, πότε Κούγιας (πάντως τα στιχάκια του είναι καλύτερα από την "ποίηση" του Χυτήρη)

(Πάντως δεν νομίζω πως "μπουρδουκλώνει ποδόσφαιρο και κοινωνική κριτική". Αν κρίνω από τη "σχισμή" κι από το τελευταίο στιχάκι, αναφέρεται ευθέως σε κάποια γυναίκα.)

Όλα αυτά τα παραπλανητικά τα γράφετε επειδή ζηλεύετε που δεν υπάρχει περίπτωση να πάρετε Νόμπελ Λογοτεχνίας (αφ'ενός) αλλά και γιατί σας πληρώνουν απ' τις Βρυξέλλες να κουτουλάμε γελώντας και να μη σκεφτόμαστε το ΕυρωΣύνταγμα (αφ'ετέρου).

Επιτρέψτε μου παρακαλώ να παρέμβω, λόγω μιας σχετικής ευαισθησίας που έχω στην ποίηση.

Στο πρώτο ποίημα, όπου ο πολιτικός εκφράζει την αγωνία του μπροστά στο εφήμερο της κυβερνητικής θητείας, παρομοιάζοντάς την με την αγωνία του τερματοφύλακα που βλέπει τα μπακ του να είναι ανίκανα να διώξουν αποτελεσματικά την μπάλα, ωσάν τους υπουργούς που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το χάσμα του δημοσίου χρέους, ώσπου στο αναπάντεχο φινάλε, ο αναγνώστης δέχεται γροθιά στο στομάχι ή μάλλον καλύτερα κλωτσιά στ’ αρχίδια, όταν ο ποιητής συρρικνώνει ολόκληρη την οικονομία σε ένα μόνο κέρμα, το οποίο και χάνεται στην βαθιά νυχτωμένη σχισμή του δημιουργού!

Στο δεύτερο, και, τεχνικά τουλάχιστον, απείρως αρτιότερο δημιούργημά του, δεν μπορεί κανείς παρά να υποκλιθεί στο μεγαλείο της αφαιρετικής δεινότητας του καλλιτέχνη, ο οποίος χρησιμοποιώντας μόλις 3 λέξεις ως δομικό υλικό, έχτισε ένα λογοτεχνικό κολοσσό που θα φωτίζει για πάντα το μοναχικό του μονοπάτι…

Boys, τα σχόλια σας σκοτώνουν πιο αποτελεσματικά από το δικό μου post. Ντροπή σας βρε... Εχθροί της ποίησης!

Βρε συ avanti θα μας φανερώσεις την πηγή σου; Που τα βρήκες τούτα τα ντοκουμέντα βρε τσακάλι;
Φαντάζομαι ότι θα υπάρχουν και άλλα μικρά ακατέργαστα διαμάντια στη συλλογή...

Είναι προφανώς πως ο ποιητής έχει μια έντονα στρουχτουραλιστική προσέγγιση στον φραξιοναλιστικό πατερναλισμό της ενδελεχούς και ενδογενούς θα έλεγα κοινωνικής και συλλογικής συνείδησης. Άρα μέσω μιας de profundis ανάλυσης των de facto ως μη γενομένων επιρροών στην μετακαπιταλιστική επιρροή που δημιουργεί σεχταρισμό και καταπιέζει τις μάζες,θα έλεγα πως ο Τραμπάκουλας είχε δίκιο όταν έλεγε "εγώ ..δεν ξέρω τίποτα,πρόβατα εβοσκα". Όπερ,έδει,δείξαι.Ευχαριστώ για την προσοχή σας,παυσιπονα στην έξοδο

Estarian, asxetos opws panta...

Γιώργη Χολιαστού
ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΤΕΡΜΑ


Ο προπάππος μας Αδάμ
και η προγιαγιά μας Εύα
τζάμπα νάνι τζάμπα μαμ
και καθόλου δε δουλεύαν.

Ξάπλα βράδυ και πρωί
ζούσαν όμορφη ζωή.
Δίχως κόπους και ιδρώτα
πέρναγαν ζωή και κόττα.

Και δεν πλήρωναν ΟTΕ
δεν πληρώναν εφορία
κι ούτε είχανε ποτέ
με δοσάδες φασαρία-

με αγγέλους συντροφιά
και με το θεό παρέα
όλαα ήτανε καλά
κι όλα ήτανε ωραία.

Ώσπου η Εύα βιαστική
στον Αδάμ πάει μια μέρα
που τον φρέσκο του εκεί
κάπου έπαιρνε αέρα

και κραδαίνοντας σφιχτά
μες στο χέρι ένα ξύλο
στο κεφάλι τον χτυπά
και του λέει: «θέλω μήλο!»

«Βρε καλή μου-βρε χρυσή
τι κουβέντα ειν' αυτή
κι έτσι άξαφνα πώς σου 'ρθε;
κι από ποιόνε; κι από πούθε;

ξέρεις τι ο κραταιός
μας εδιάταξε ο θεός:
τ' άλλα δέντρα να τρυγάμε
αλλά μήλο να μη φάμε».

«Ξέρω τι μας έχει πει
μα εγώ έμαθ' ακόμα
το γιατί τέτια εντολή
του 'χει βγει από το στόμα-

είναι γιατί αν γευτούμε
από κείνο τον καρπό
σαν και κείνον θα γινούμε-
δηλαδή θεοί: γι αυτό!’».

«Τι ιδέα μα το ναι..
ποιος σου το 'πε αυτό μωρέ;
ζώο θα 'λεγα πως θα 'ναι'
μα τα ζώα δε μιλάνε...»

«Να που έγινε κι αυτό
και μου μίλησ' ένα ήδη-
το μεγάλο μυστικό
μου το σφύριξε το φίδι».

«Τι απρόσμενο κακό
είναι τούτο που ακώ!
ένα φίδι να τολμάει
στους ανθρώπους να μιλάει...

και γιατί παρακαλώ;
για να βάλει στο μυαλό
μιας κουτής 'όπως εσένα
λόγια ψεύτικα ένα ένα...

τι θα γίνω εγώ με σε;
ρε Ευάκι άκου και ’μέ-
ο θεός όταν το μάθει
θα μας δώσει χίλια πάθη..»

«Συ θα πεις εμέ κουτή;
άρπα' τη λοιπόν κι αυτή!»
και το ξύλο που κρατάει
στο κεφάλι του το σπάει.

«Και να ξέρεις-μήλο εγώ
θες δε θέλεις θα γευτώ:
στο μυαλό μου ό,τι βάνω
δε 'συχάζω αν δεν το κάνω'

όμως συ ’σαι ο κουτός'
γιατί ακόμα κι αν ο θεός
θέλει να μας τιμωρήσει
γι αυτό που 'χουμε τολμήσει

δε θα το μπορεί αφού
θα 'μαστε θεοί βρε ζώο!..»
«Τι ξερό κεφάλι! φτου!
Φάει συ-εγώ δεν τρώω!»

Έτσι είπε ο φτωχός.
Όμως έφαγε κι αυτός.
Κι ο θεός απ' το πανώριο
τους κυνήγησε φυτώριο.

Η συνέχεια είναι γνωστή:
μια ζωή μόχθου μεστή
και ταλαιπωριών περνουνε
έκτοτε όσοι ανθρώποι ζούνε.

Κι από τότε όλες κρατάνε
οι γυναίκες ένα ξύλο
και τους άντρες τους χτυπάνε'
κι αντίς φίδι, έχουν φίλο.


George Holiastos

www.arelis.gr
περιεχει την ποιητικη συνθεση εκθεση ορθοδρομης αναδρομιας,το ποιημα νεα υορκη ολυμπια και την
ποιητικη μυθιστορια ερωτονομικον

Δημοσίευση σχολίου

Για μένα

  • Σοφία Avanti
  • Ελλάδα/Greece
My profile

Μικρή πασοκική ανθολογία

www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos from avanti. Make your own badge here.

Links

Για ένα όνομα ζούμε...

(το "πόθεν έσχες"

του τίτλου "τα εις εαυτόν")


US Losses

Photos Hidden
Powered by Blogger
and Blogger Templates