« Home | Οδός δραχμής » | Does the size matter? » | Μπάμπη Αννινου: «Ο δεκάλογος εν ουρανοίς» » | Last wishes » | Regaining my humanity - Ανακτώντας πάλι την ανθρωπ... » | 365 μέρες τον χρόνο... » | Tέσσερα ρήματα για το βιβλίο » | Το νέο μυθιστόρημα του μακαρίτη » | Για τη Δόμνα, ρε γαμώτο! » | Σαν κάνει ο Μάρτης δυο νερά... » 

Τετάρτη, Μαρτίου 16, 2005 

Το πόμολο...

Free Image Hosting at www.ImageShack.us
«Μια φορά ένα μπρούντζινο πόμολο ζούσε σε μια δρύινη πόρτα κάποιου μεγάλου σπιτιού. Πω, πω, τι έβλεπε και χαιρόταν! Συχνά άκουγε ωραία μουσική κι ένα σωρό χέρια το έπιαναν, άλλα τρυφερά, άλλα βιαστικά, άλλα θερμά, άλλα μόλις που το άγγιζαν. Αυτό αγαπούσε όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους και ήθελε να τους βλέπει χαρούμενους και εύθυμους. Μάλιστα συχνά κι ευτυχισμένους. Τα μικρά παιδιά μόλις που το έφταναν. Και τι περιποίηση του έκαναν. Ολο το γυάλιζαν κι έλαμπε από χαρά έτσι καθαρό και στραφαλιστό».
Free Image Hosting at www.ImageShack.us
To κείμενο είναι η εισαγωγή ενός από τα «15 παραμύθια από τον Γιάννη Νεγρεπόντη με ζωγραφιές της Εντας Δημοπούλου». Οι φωτογραφίες είναι του φίλου μου Γιάννη Κ. τραβηγμένες στην Αίγινα. Αποφάσισα να παντρέψω το παραμύθι με τις φωτογραφίες... Γιατί; Επειδή και τα δύο κρύβουν μέσα τους την Ποίηση. Κι επειδή έτσι μού αρέσει βρε αδερφέ!
Και για τα καλά παιδάκια, ιδού η συνέχεια του παραμυθιού περιληπτικά:
«To σπίτι δόθηκε αντιπαροχή και γκρεμίστηκε. Το πόμολο ξεβιδώθηκε και πετάχτηκε σ' ένα φορτηγό και μαζί με άλλα "παλιοσίδερα" βρέθηκε σ' ένα σιδεράδικο όπου συνάντησε τους χαμένους μακρινούς συγγενείς του. Εκεί μοιράστηκε τον πόνο του μαζί τους, συνδικαλίστηκε, διαμαρτυρήθηκε και διεκδίκησε τα δικαιώματά του. Και όταν, επιτέλους, δικαιώθηκε, το τοποθέτησαν σε μια βιτρίνα μαγαζιού, ώσπου να 'ρθει η στιγμή να το σηκώσουν ξανά τρυφερά κάποια χεράκια γιατί ποτέ δεν έπαψε να είναι όμορφο και χρήσιμο...»

Ωραία η ιδέα του παντρέματος. Πάντως, οι φωτογραφίες απεικονίζουν ένα ρόπτρο, απ' τα παλιά, εξαιρετικά στολίδια σε βαριές εξώπορτες. Το πόμολο του παραμυθιού θάταν σίγουρα πιό σεμνό και ταπεινό.

Είχε κάνει πριν καμιά δεκαπενταριά χρόνια μια έκδοση η Ιονική Τράπεζα με τίτλο "Τό Ρόπτρον" - υπέροχες φωτογραφίες. Ένας θεός ξέρει πού βρίσκεται αυτό το λεύκωμα. Γιατί χάνονται τα βιβλία μου, μου λες;

Φτιάξε καρδιά μου
το δικό σου παραμύθι,
αλλιώς τη βάψαμε...
-------------------
Στο δικό μου παραμύθι,«ήταν μια φορά κι ένα καιρό ένα περίτεχνο ρόπτρο που ήταν τόσο σεμνό και ταπεινό, που έκανε και χρέη πόμολου».
---------------------
Το λεύκωμά σου για " το Ρόπτρον", ορκίζομαι ότι δεν το έκλεψα εγώ.
:-)

Δημοσίευση σχολίου

Για μένα

  • Σοφία Avanti
  • Ελλάδα/Greece
My profile

Μικρή πασοκική ανθολογία

www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos from avanti. Make your own badge here.

Links

Για ένα όνομα ζούμε...

(το "πόθεν έσχες"

του τίτλου "τα εις εαυτόν")


US Losses

Photos Hidden
Powered by Blogger
and Blogger Templates