Πέμπτη, Μαρτίου 31, 2005 

Πού μας πάει αυτό το λεωφορείο;

«Θα μπορούσε κανείς να το πάρει για αστείο, ή για ανέκδοτο, αν το θέμα δεν ήταν τόσο σοβαρό! Η προσφορά της ελληνικής κυβέρνησης στην «ενημέρωση» του Ελληνα πολίτη για τη συνταγματική συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, θα είναι ένα ...λεωφορείο με ενημερωτικό υλικό, που θα περάσει - λέει - από τις πρωτεύουσες των νομών της χώρας!»
Την απίστευτη αυτή είδηση την διάβασα στον Ριζοσπάστη με όλα τα σχετικά σχόλια
στη στήλη "από μέρα σε μέρα"
'Ενα λεωφορείο λοιπόν για να ενημερωθεί όλος ο ελληνικός λαός για κάτι που αφορά την ζωή μας από εδώ και πέρα ως άτομα, ως πολίτες, ως λαό και ως έθνος.
Τα 4 κρατικά τηλεοπτικά κανάλια (ΕΤ 1,2,3 και κανάλι της βουλής), τα μικρά και μεγάλα ιδιωτικά κανάλια και οι δεκάδες ραδιοφωνικοί σταθμοί θα συνεχίσουν να ασχολούνται με τα ίδια και τα ίδια θέματα σαν να μη τρέχει τίποτε...
Πού μας πάει αυτό το λεωφορείο; Γιατί ακολουθούμε κοιμισμένοι το δρομολόγιό του χωρίς καμιά αντίδραση;
Σσσσσ.... αρχίζει το ματς! Και μετά έχει Fame Story...

Για ευρωσυντάγματα θα μιλάμε τώρα;

Τρίτη, Μαρτίου 29, 2005 

Οι απόγονοι του ποιητή Φιλόξενου

Πετάει το μυαλό και ξεφυλλίζει τσελεμεντέδες, Βέφες και Μαμαλάκηδες ψάχνοντας να βρει την καλύτερη συνταγή...
Πώς θα ήταν καλύτερο, νοστιμώτερο, απολαυστικώτερο;
Ξυδάτο, κρασάτο, στιφάδο, με μάραθο και πράσινες ελιές,
με λαδορίγανη, με κοφτό μακαρονάκι, στα κάρβουνα, στο τηγάνι, στην κατσαρόλα, στη... στη... στη φωτογραφία!

Η οποία φωτογραφία, είναι φοβερό ντοκουμέντο, ασφαλής απόδειξη και αδιάψευστο πειστήριο, περί του τι απο-λάμβαναν μερικοί μερικοί "στην υγειά μου", την ώρα που εγώ πάλευα με την περίφημη ίωση... Κι απ' ότι έμαθα ήταν εύγεστα και εύπεπτα... Και τα φάγανε όλα, ξεπερνώντας ακόμα και τον αρχαίο ποιητή Φιλόξενο από τα Κύθηρα. Που όταν βρέθηκε στις Συρακούσες αγόρασε ένα χταπόδι δύο πήχεων (ο αχόρταγος!) και το έφαγε σχεδόν όλο. Έπαθε βέβαια βαρύτατη δυσπεψία και ο γιατρός τον συμβούλευσε να τακτοποιήσει τις εκκρεμότητές του γιατί θα πέθαινε. Αυτός ζήτησε τότε να καταβροχίσει ό,τι είχε απομείνει από το χταπόδι του, για να μη πάει χαμένο!
Και τώρα; Ούτε μια τόση δα μικρή δυσπεψιούλα δεν πάθανε...
Έτσι για συμπαράσταση... Ψεύτρα κοινωνία, οχτάποδη και πολυπλόκαμη!



Κυριακή, Μαρτίου 27, 2005 

Πυρετός τα παρασκευο-σαββατόβραδα...

Κόλησα ίωση. Για τρίτη φορά φέτος! Ο καθείς και το κουσούρι του(αχ βρε αμίμητε Χριστόδουλε!) και μάλλον οι ιώσεις είναι το δικό μου.Μόλις φτιάχνει ο καιρός, εγώ γίνομαι κολητή για 3-4 μέρες με κάποια ίωση. Δέκατα και βαθμοί πυρετού ανεβαίνουν κατά βούληση και κατεβαίνουν με την βοήθεια αντιπυρετικού, κάνοντάς με, άλλοτε να τρέμω σαν Βραζιλιάνα σε αποκριάτικη σάμπα, κι άλλοτε να λούζομαι στον ιδρώτα σαν Βραζιλιάνα σε αποκριάτικη σάμπα(και δεν θέλω σχόλια για την ποικιλία των παρομοιώσεών μου, εντάξει;). Ο λαιμός μου καίει και πονάει, λες και κατάπια μια χούφτα καρφίτσες ή κάποιο κάκτο. Το ρινικό μου σύστημα κι εγώ από κοινού και εκ προθέσεως έχουμε καταναλώσει στίβες χαρτομάντηλων προς ιδίαν χρήσην, τέρψιν και ευχαρίστησην.Το εορταστικό τριήμερο λοιπόν, το περνάω οικουρούσα και κλινήρης, απολαμβάνοντας τις περιποιήσεις της κόρης μου και το δροσιστικό χιούμορ της : "Mαμά, δεν ρίχνεις καμιά αναβάθμιση στο δικό σου antivirus;"
Το θετικό είναι ότι μού αρέσει να με περιποιούνται.
Το αρνητικό είναι ότι έχασα την μαθητική πα-(σα)-ρέλαση και την ευκαιρία να ...ζητωκραυγάσω την κόρη μου.
Ατιμα δέκατα...Χωρίζετε τις μάνες από τις κόρες και τους γιούς από τους πατεράδες!
(Για το παραλήρημα πάντως δεν φταίει ο πυρετός... Φταίει που είδα πολλές ώρες τηλεόραση. Αχ άτιμα δέκατα!)

Παρασκευή, Μαρτίου 25, 2005 

Νew baby

AΡΙΘΜΟΔΕΙΚΤΗΣ
Η Σοφία και ο Γιάννης στο blog αυτό, συλλέγουν, σχολιάζουν και αναδεικνύουν ειδήσεις με αριθμούς, αριθμούς που είναι ειδήσεις και τα "νούμερα" της ελληνικής και διεθνούς επικαιρότητας.
Καλορίζικο...

Δευτέρα, Μαρτίου 21, 2005 

Παγκόσμια ημέρα ζζζζζζ...ζ

Το ποσοστό των ενηλίκων με προβλήματα ύπνου αυξάνει σταθερά σε ολόκληρο τον κόσμο, αφού 1 στους 3 ενήλικες παραπονείται για κάποια διαταραχή του ύπνου του.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, αναγνωρίζοντας τις διαστάσεις του προβλήματος, όρισε την 21 Μαρτίου, δηλαδή την πρώτη μέρα της Ανοιξης, ως Παγκόσμια Ημέρα Ύπνου με σκοπό την ευαισθητοποίηση του κόσμου για τη σημασία του ύπνου για την υγεία μας και τις συνέπειες της αϋπνίας.
Η έλλειψη επαρκούς ύπνου επιδρά τόσο στην προσωπική και επαγγελματική ζωή όσο σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο
Η αϋπνία αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την εκδήλωση ψυχιατρικών διαταραχών, επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής προκαλώντας υπνηλία, κούραση, έλλειψη ενεργητικότητας, ευερεθιστικότητα και άγχος κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τα άτομα με υπνηλία έχουν 4πλάσια πιθανότητα να εμπλακούν σε οδικό ατύχημα σε σύγκριση με το λοιπό πληθυσμό.
Η Ελληνική Εταιρία Ερευνας του Ύπνου δημιούργησε την ιστοσελίδα www.hsrs.gr με στόχο την ενημέρωση τόσο των επαγγελματιών υγείας, όσο και του κοινού για τον ύπνο και την αντιμετώπιση της αϋπνίας.
Οι αρχαίοι μας πρόγονοι σωστά λάτρευαν μεταξύ των άλλων και τον πτερωτό θεό Ύπνο. Και επειδή ήξεραν ότι ως λαός είμαστε επιρρεπείς στην υπερβολή, για να μας τρομάξουν λίγο, έβαλαν δίπλα στον θεό Ύπνο και τον δίδυμο αδερφό του Θάνατο... Πάν μέτρον άριστον, σού λέει ο αρχαίος.



Σάββατο, Μαρτίου 19, 2005 

Ασκηση υπομονής 0-24

Περιπλανώμενη στο διαδίκτυο από link σε link , δουλειά δεν είχε ο εξαποδώ και μ' έφερε στην ιστοσελίδα ενός ιρλανδέζικου ραδιοφωνικού σταθμού (RTE), όπου ευχαριστώντας τους ακροατές για την συμμετοχή τους, με υπερηφάνεια παρουσίαζαν μια λίστα τραγουδιών , που έχουν στον τίτλο τους τους αριθμούς από το 1 μέχρι το 100.
Και αμέσως -νά'ταν η ζήλεια ψώρα- αναρωτήθηκα "γιατί εσείς κι όχι κι εγώ"; Και ιδού μια λίστα που έφτιαξα με λίγο ψάξιμο, με ελληνικά τραγούδια που έχουν στον τίτλο τους αριθμούς από το 0 μέχρι το 24:

0.To μηδέν: Θάνος Μικρούτσικος/Λάκης Λαζόπουλος
1. Ένα πρωινό (Αναμπελ): Σταυρος Ξαρχάκος/ Γιώργος Παπαστεφάνου
2.Δυο νύχτες : Τολης Βοσκόπουλος- Ηλίας Λυμπερόπουλος
3. Τρεις νέοι, τρεις φίλοι : Γιάννης Σπανός/ Δάφνη
4. Τέσσερις πήγε : Μαζωνάκης Γιώργος
5. Πέντε πάνω , πέντε κάτω: Χρήστος Νικολοπουλος/ Πυθαγόρας
6. Έξι φεγγάρια: Μίμης Πλέσσας/ Λευτέρης Παπαδόπουλος
7. Εφτά τραγούδια θα σού πω: Χατζηδάκις Μάνος/Κακογιάννης Μιχάλης
8.Οχτώ Φλεβάρη:Λεχουρίτη Ηρώ/Μπαλαμπανίδης Χριστόφορος/Αλέκα Κανελίδου
9.Ήτανε οχτώ εννιά: Λοΐζος Μάνος/Παπαδόπουλος Λευτέρης
10. Δέκα μάγισσες:Λαχανάς Θοδωρής/Καλπούζος Γιάννης/Γιάννης Σαββιδάκης
11. Eνδεκάτη εντολή:Γιώργος Χατζηνάσιος/Νίκος Γκάτσος/Νανά Μούσχουρη
12.Δώδεκα μαντολίνα:Μίμης Πλέσσας/Λευτέρης Παπαδόπουλος/Γιάννης Πουλόπουλος
13.Ο μήνας έχει δεκατρείς: Χατζιδάκις Μάνος/Κακογιάννης Μιχάλης
14. 14 Φλεβάρη: Μιχάλης Ρακιτζής
15.Δεκαπενταύγουστος: Γλυκερία
16. Δεκαεξάχρονο :Βαζαίος Λευτέρης & Γιαννούλης Ματθαίος
17.17Ν απόγευμα : Τζίμης Πανούσης
18. Τα δεκαοκτώ καράβια : Νίκος Χουλιαράς
19.Δέκα Εννιά: Ονειροπαγίδα
20.Είκοσι χρονών :Γιώργος Ανδρέου
21. Νά'τανε το '21: Σταύρος Κουγιουμτζής/Σώτια Τσώτου/Γιώργος Νταλάρας
22. Στους χρόνους της καταστροφής '22 και πέρα:Γ. Μαρκόπουλος/Κ.Χ Μύρης
23.Είκοσι τρεις Απρίληδες: Πετρίδης Νάκης/Τηλιακού Σέβη/Μαρινέλα
24. Είσαι καράτια εικοσιτέσσερα:Γιώργος Μουζάκης/Τάκης Καραδήμας/ Σμαρούλα Γιούλη
Και κλείνω αναφωνώντας, όπως θα αναφωνούσε ο Βελόπουλος (ή μήπως είναι ο Λιακόπουλος;):

Το εικοσιπέντε κανείς ωρέ συνέλληνες;

Πέμπτη, Μαρτίου 17, 2005 

EΛΑ: Η κραυγαλέα σιωπή των ΜΜΕ*



Μια πολύ ενδιαφέρουσα δίκη είναι σε εξέλιξη στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των γυναικείων φυλακών στον Κορυδαλλό. Μια δίκη που όχι τυχαία δεν καλύπτεται σχεδόν από κανένα ΜΜΕ. Πρόκειται για την δεύτερη δίκη των κατηγορούμενων για συμμετοχή στον ΕΛΑ Χρήστου Τσιγαρίδα, Αγγελέτου Κανά, Ειρήνης Αθανασάκη, Κώστα Αγαπίου, Μιχάλη Κασίμη και Γιάννη Σερίφη, εκ των οποίων μόνο ο πρώτος έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη των ενεργειών του ΕΛΑ, ενώ ο Γιάννης Σερίφης δικάζεται για πολλοστή φορά κατηγορούμενος για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, παρά το γεγονός ότι σε όλες τις προηγούμενες δικές του έχει αθωωθεί πανηγυρικά. Στην προηγούμενη δίκη του ΕΛΑ είχε αθωωθεί και ο Μιχάλης Κασίμης που όμως ξανακάθεται στο εδώλιο. Από την μέχρι σήμερα κατάθεση μαρτύρων ουδείς δεν έχει πει ότι συσχετίζει τους κατηγορούμενους με τις ενέργειες του ΕΛΑ. Μοναδική εξαίρεση η πρώην σύζυγος του Αγγελέτου Κανά, Σοφία Κυριακίδου, η οποία ισχυρίζεται ότι την στρατολόγησε στην οργάνωση.

Η απουσία των ΜΜΕ από την δίκη δεν είναι τυχαία, αφού αν γίνουν γνωστά τα όσα διαδραματίζονται εκεί, σίγουρα ο κάθε πολίτης θα κάνει σκέψεις κάθε άλλο παρά κολακευτικές τόσο για τις διωκτικές αρχές, όσο και για τον τρόπο απονομής Δικαιοσύνης. Μερικά μόνο παραδείγματα αρκούν:

  • Η Σοφία Κυριακίδου, όχι μόνο δεν μπορεί να αποδείξει τα όσα καταθέτει, αλλά – το κυριότερο – σε κάθε νέα της κατάθεση ορκίζεται πως όσα έχει καταθέσει στις προηγούμενες είναι ψέματα. Και όμως ουδείς από αυτούς που στηρίζουν τις καταδικαστικές τους αποφάσεις στα λεγόμενά της δείχνει να ενοχλείται.
  • Οι άλλοι μάρτυρες που έχουν προσέλθει δεν καταθέτουν κάτι συγκεκριμένο σε σχέση με τους κατηγορούμενους, αλλά μόνο περιστατικά στα οποία ήταν παρόντες, ή άκουσαν από τρίτους.
  • Το δικαστήριο βρίσκεται σε αδυναμία να βρει μάρτυρες όπως ο εμφανιζόμενος ως δημοσιογράφος (που πάντως δεν είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ) Βασίλης Ζήσης, ο οποίος για σειρά ετών τροφοδοτούσε με στοιχεία δικαστικές και αστυνομικές αρχές βάση των οποίων έγιναν οι παραπομπές. Τώρα χαρακτηρίζεται «αγνώστου διαμονής»! Επίσης, δεν μπορεί να βρεθεί ιδιοκτήτης διαμερίσματος που υποτίθεται ότι είχε νοικιαστεί από την Κυριακίδου για γιάφκα του ΕΛΑ. Το εν λόγω άτομο είναι μόνιμος κάτοικος Κέρκυρας. Αλλά το εκπληκτικότερο όλων είναι η εκφρασθείσα από το δικαστήριο αδυναμία να βρει αξιωματικό της ΕΛ.ΑΣ. εν ενεργεία, την μαρτυρία του οποίου έχουν ζητήσει κατηγορούμενοι.
  • Η ειδική επί θεμάτων τρομοκρατίας Μαίρη Μπόση κατέθεσε ότι η οργάνωση 1η Μάη που συνενώθηκε με τον ΕΛΑ τα τελευταία χρόνια της δράσης του και «αναβάθμισε» την δράση της οργάνωσης με την πραγματοποίηση ανθρωποκτόνων ενεργειών (μέχρι τότε ο ΕΛΑ ποτέ δεν είχε κάνει επιχείρηση με ανθρώπινο στόχο) είναι μια μη «καθαρή» οργάνωση και η όλη ιστορία της θυμίζει «διείσδυση». Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι η 1η Μάη μπορεί και να είναι στην πραγματικότητα οργάνωση κατασκευασμένη από τις διωκτικές αρχές. Αν όμως συμβαίνει κάτι τέτοιο τότε οδηγούμαστε στο ανατριχιαστικό συμπέρασμα ότι κρατικές υπηρεσίες πραγματοποιούν δολοφονίες προκειμένου να πετύχουν τους στόχους τους. Ίσως κάποιος πει: «Ε, και; Δεν μπορεί και να συμβαίνει;». Φυσικά και μπορεί, αλλά άλλο να το εικάζουμε και άλλο να υπάρχει απόδειξη.
    Μετά από αυτά είναι τυχαίο ότι τα φώτα της δημοσιότητας είναι στραμμένα οπουδήποτε αλλού εκτός από την δίκη αυτή; Αλλά θα επανέλθουμε
    (* Φιλική συνεισφορά του Έκτορα Φ. για το "τα εις εαυτόν" και τους αναγνώστες του )


  • Τετάρτη, Μαρτίου 16, 2005 

    Το πόμολο...

    Free Image Hosting at www.ImageShack.us
    «Μια φορά ένα μπρούντζινο πόμολο ζούσε σε μια δρύινη πόρτα κάποιου μεγάλου σπιτιού. Πω, πω, τι έβλεπε και χαιρόταν! Συχνά άκουγε ωραία μουσική κι ένα σωρό χέρια το έπιαναν, άλλα τρυφερά, άλλα βιαστικά, άλλα θερμά, άλλα μόλις που το άγγιζαν. Αυτό αγαπούσε όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους και ήθελε να τους βλέπει χαρούμενους και εύθυμους. Μάλιστα συχνά κι ευτυχισμένους. Τα μικρά παιδιά μόλις που το έφταναν. Και τι περιποίηση του έκαναν. Ολο το γυάλιζαν κι έλαμπε από χαρά έτσι καθαρό και στραφαλιστό».
    Free Image Hosting at www.ImageShack.us
    To κείμενο είναι η εισαγωγή ενός από τα «15 παραμύθια από τον Γιάννη Νεγρεπόντη με ζωγραφιές της Εντας Δημοπούλου». Οι φωτογραφίες είναι του φίλου μου Γιάννη Κ. τραβηγμένες στην Αίγινα. Αποφάσισα να παντρέψω το παραμύθι με τις φωτογραφίες... Γιατί; Επειδή και τα δύο κρύβουν μέσα τους την Ποίηση. Κι επειδή έτσι μού αρέσει βρε αδερφέ!
    Και για τα καλά παιδάκια, ιδού η συνέχεια του παραμυθιού περιληπτικά:
    «To σπίτι δόθηκε αντιπαροχή και γκρεμίστηκε. Το πόμολο ξεβιδώθηκε και πετάχτηκε σ' ένα φορτηγό και μαζί με άλλα "παλιοσίδερα" βρέθηκε σ' ένα σιδεράδικο όπου συνάντησε τους χαμένους μακρινούς συγγενείς του. Εκεί μοιράστηκε τον πόνο του μαζί τους, συνδικαλίστηκε, διαμαρτυρήθηκε και διεκδίκησε τα δικαιώματά του. Και όταν, επιτέλους, δικαιώθηκε, το τοποθέτησαν σε μια βιτρίνα μαγαζιού, ώσπου να 'ρθει η στιγμή να το σηκώσουν ξανά τρυφερά κάποια χεράκια γιατί ποτέ δεν έπαψε να είναι όμορφο και χρήσιμο...»

    Δευτέρα, Μαρτίου 14, 2005 

    Οδός δραχμής

    Image Hosted by ImageShack.us

    To όνομα της δραχμής ετυμολογικά προέρχεται από την ρίζα "δρα" του ρήματος δράττομαι, που σημαίνει πιάνω, παίρνω, κρατάω, αρπάζω με την χούφτα. Βλέπετε, η αρχαία ελληνική δραχμή (που γεννήθηκε περίπου το 700 π.Χ), ισοδυναμούσε με δέσμη έξι οβελών που έμοιαζαν με μικρές σούβλες, από σίδηρο ή χαλκό και οι οποίοι χωρούσαν σε μία ανδρική χούφτα.
    Η σύγχρονη ελληνική δραχμή γεννήθηκε με τον ερχομό του βασιλιά Οθωνα το 1832, ήταν από χαλκό και απεικόνιζε φυσικά τον ίδιο.
    Στην μακρόχρονη πορεία της η δραχμούλα μας ,κουβαλώντας στις 2 όψεις της βασιλείς, ήρωες και θυρεούς, δικτατορίες και δημοκρατίες, δηλαδή την Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, υποτιμήθηκε, διολίσθησε, αναπροσαρμόστηκε, διακυμάνθηκε, εκμηδενίστηκε και τελικά καταργήθηκε. Στις 28 Φεβρουαρίου του 2002, η γηραιά κυρία της οικονομίας μας, παρέδωσε την θέση της στο ευρώ και ήδη συμπληρώσαμε 3 χρόνια χωρίς αυτήν.
    Τι έμεινε για να μας θυμίζει την εκλιπούσα; Οι δραχμές που στολίζουν τις προθήκες ιδιωτικών συλλογών και μουσείων και ένας μικρός στενός δρόμος στο Διδυμότειχο που φέρει το όνομά της: οδός δραχμής.Και μόνο ένας τέτοιος άσημος δρόμος θα ταίριαζε στην δραχμούλα μας. Άλλωστε ήταν μαθημένη στα 169 χρόνια της ζωής της, σε στενωπούς και αδιέξοδους δρόμους...

    Παρασκευή, Μαρτίου 11, 2005 

    Does the size matter?

    Tην περσινή Καθαροδευτέρα, κάποιοι στην Κρήτη έφτιαξαν μια λαγάνα μήκους 84,87 μέτρων για ρεκόρ Γκίνες
    Κάποιοι άλλοι πουλάνε τον μικρότερο χαρταετό στον κόσμο
    Και στις 2 περιπτώσεις, το "μικρό" και το "μεγάλο" κρύβουν μέσα τους την τάση της υπερβολής. Εγώ χωρίς υπερβολές απλά εύχομαι, καλό τριήμερο και καλή Σαρακοστή σε όλους...

     

    Μπάμπη Αννινου: «Ο δεκάλογος εν ουρανοίς»


    Κυρ Μωυσή! .... Ε, κυρ Μωυσή! .... Πού είναι; .... Η φωνή του γηραιού Σαβαώθ αντήχησε βροντώδης εις τον Παράδεισον, του οποίου η ηλιοφεγγής και διαυγεστάτη ατμόσφαιρα εσείσθη εκ του ήχου. Ο ταξιάρχης Γαβριήλ παρέστη μετά φόβου και σεβασμού ενώπιον του Υψίστου.
    -Αγιώτατε, είπεν ο αρχάγγελος, ο Μωυσής προ ολίγου ήτο εκεί κάτω μαζί με τον Ηλίαν και με τον Νώε...
    -Να έλθη εδώ αμέσως.
    Ο Γαβριήλ εξεκίνησε και σχεδόν εν ακαρεί έφθασεν εις την άλλην άκραν του αχανούς Παραδείσου, χάρις εις τα τεράστια εκείνα βήματα, τα οποία απέδωκεν εις αυτόν η φαντασία του ποιητού μας Παναγιώτου Σούτσου, περιγράφοντος αυτόν εις τον Μεσσίαν ως διανύοντα δι' ενός μόνο βήματος την απόστασιν την υπάρχουσαν μεταξύ του Ηλίου και του Αραράτ!
    Ο Σαβαώθ ανέμενεν εν τούτοις σύννους και μετρών το κομβολόγιόν του.
    -Βάρυπνος εξύπνησε σήμερα ο Πανάγαθος! Είπε πονηρώς εν μικρόν χερουβίμ.
    -Κάνε τη δουλειά σου εσύ! είπεν επιτημήσας αυτό αυστηρώς ο διευθύνων την ουράνιαν ορχήστραν αρχάγγελος.
    'Οτε ο προφήτης με την μεγάλην λευκήν του γενειάδα ενεφανίσθη ενώπιον του Σαβαώθ, εννόησεν εκ του βλοσηρού βλέμματος, ότι περί σοβαρού τινος επρόκειτο.
    -Πού μου ήσουν, κυρ Μωυσή, οπού σ' εζητούσα; ηρώτησεν αυτόν δυσθύμως και σχεδόν αποτόμως.
    -Εκεί κάτω, αγιώτατε, συνομιλούσαμεν μαζί με ...
    -Συνομιλούσατε; βέβαια! κουβέντα και ραχάτι! ... Και τι σας μέλει την ευγένειά σας! ... Και τι τον μέλει τον κυρ Ηλία! ... πάει ο καιρός οπού του επήγαιναν τροφή τα κοράκια εις το σπήλαιον! Εδώ εις τον Παράδεισον έχει καλό χουζούρι!...
    -Αγιώτατε!...
    -Σιωπή και άκουε. Δεν πάμε καλά, κυρ Μωυσή. είναι πολύς καιρός οπού το βλέπω. εχθές είδα και τας μηνιαίας καταστάσεις της κινήσεως του Παραδείσου.... Λίγος κόσμος, πολύ λίγος μπαίνει. Οι στερεότυποι και οι συνηθισμένοι. κανένας επαίτης σακάτης, κανένας γέρος μοναχός, κανένας δυστυχισμένος μέτοχος χρεωκοπησάσης εταιρείας, κανένας ταλαίπωρος συνταξιούχος των 15 δραχμών..
    -Το βλέπω κ' εγώ! είπε περιλύπος ο Μωυσής.
    -Ενώ εκεί κάτω, εξακολούθησεν ο 'Αναρχος, ρίπτων βλέμμα φθόνου σχεδόν προς το εν τω μέσω των νεφελών διαφαινόμενον χάος, όπου ήστραπτεν εκ διαλειμμάτων η ερυθρά αντανάκλασις των φλογών της Κολάσεως, εκεί κάτω φαίνεται ότι κάμνουν δουλειά χρυσή. Ο Σατανάς κατήντησε να γίνη τεμπέλης. δεν μηχανεύεται πλέον δόλους διά να κερδίση ψυχάς. πηγαίνουν μόνοι τους οι μουστερήδες! 'Αλλοτε ήρχετο κάπου κάπου να μου ζητήση την άδειαν να πειράξη κανέναν, τον Ιώβ, τον Φάουστ...Τώρα ούτε καν καταδέχεται.
    'Ασχημη δουλειά!
    -Αυτό ελέγαμε και ημείς με τον Νώε και τον Ηλίαν!
    -Ε, και τι ελέγατε;
    -'Οτι πρέπει να γίνη ρεκλάμα, όπως κάμνει η Εταιρεία του Σιδηροδρόμου Αθηνών - Πειραιώς διά το Φάληρον, να διοργανώσουν τίποτε ιπποδρομίας ο αγ. Γεώργιος και ο αγ. Δημήτριος...
    -Καλό κι αυτό, είπεν, αφού εσκέφθη ολίγον ο Σαβαώθ, αλλά δεν αρκεί. Χρειάζονται μέτρα ριζικότερα! ... Δεν μου λέγεις, Μωυσή, πόσος καιρός είναι που εδημοσιεύσαμεν τον Δεκάλογον;
    -Μα, ξεύρω κι εγώ; πού μπορεί κανείς να υπολογίση τώρα με την νέαν επιστήμην!...
    -Επάνω κάτω...
    -Πέντε χιλιάδες χρόνια!...
    -Πέντε χιλιάδες χρόνια! επανέλαβε σείων την κεφαλήν ο Σαβαώθ. Εκατάλαβες! πέντε χιλιάδες χρόνια! ... ένας λόγος είναι! πολλά πράγματα ημπορούν να γηράσουν μέσα εις αυτό το διάστημα. Κοντεύω να γηράσω εγώ από τότε... Και ας με λέγουν Αιώνιον! προσέθηκε μειδιών και παρατηρών την κατάλευκον γενειάδα του.
    -Λοιπόν, τι λέγετε, Αγιώτατε;
    -Ο δεκάλογός μας εγήρασε πολύ, Μωυσή, από τότε... Πρέπει να επιφέρωμεν μεταρρυθμίσεις εις αυτόν... μεταρρυθμίσεις ριζικάς. Ας κάμωμεν μίαν δοκιμήν εκ του προχείρου. Λέγε μου, σε παρακαλώ μίαν μίαν τας εντολάς.
    Ο Μωυσής ήρχισε να ξέη το ους.
    -Εκατάλαβα! είπεν ο 'Υψιστος, στοιχηματίζω πως τας εξέχασες!
    -Μα .... Ύστερα από πέντε χιλιάδες χρόνια! είπεν ο Μωυσής μειδιών.
    -Και έχουμε την απαίτησιν να τας ενθυμήται ο κόσμος, αφού δεν τας ενθυμείσαι συ οπού τας έγραψες! Φέρε γρήγορα τας πλάκας.
    Ο Μωυσής απελθών εκόμισε τη βοηθεία δύο αγγέλων τας δύο βαρυτάτας πλάκας του δεκαλόγου, τας οποίας έλαβεν επί του Σινά.
    -Φαντάσου καιρός που επέρασε από τότε, είπεν ο Πανάγαθος. εγράφαμεν ακόμα εις την πλάκα!
    Το παρεστώς πλήθος των Χερουβίμ και Σεραφίμ ανεκάγχασε διά το λογοπαίγνιον του Κυρίου.Ο Μωυσής ήρχισε ν' αναγιγνώσκει μίαν προς μίαν τας εντολάς του θείου νόμου:
    -Εγώ ειμί Κύριος ο θεός σου κτλ.
    -Αυτό είναι το μόνον άρθρον οπού εξασφαλίζει την δυναστείαν μου, μολονότι...ας είναι, παρακάτω!
    -Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον, ουδέ παντός ομοίωμα!...
    -Ας είναι κι αυτό! Φθάνει να κάμουν τα ομοιώματα με τέχνην, διότι έτυχε να ιδώ κάτι Πλάτωνας εμπρός εις την Ακαδημίαν των Αθηνών!.... Δεν πειράζει. Λέγε παρακάτω.
    -Ου λήψη το όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω....
    -Τώρα τα προκόψαμε! Ανέκραξεν ο 'Αναρχος. το όνομά μου; Αχ! Πόσα ακούει κάθε μέρα το κακόμοιρο!... Αλλά πάλι τι θ' ακούσω αν δεν ήτο και αυτή η απαγόρευσις!...
    Εξακολούθησε.
    -Μνήσθητι την ημέραν των Σαββάτων αγιάζειν αυτήν...
    -Ναίσκε! .... Αλλά έχομεν και διαμαρτυρομένους, βλέπεις, οπού εμβαίνουν εις τον Παράδεισον μόνο και μόνο διότι δεν γδύνουν τον πλησίον την ημέραν του Σαββάτου...
    Δηλαδή της Κυριακής. Εδώ τα μπλέξαμε με το Σάββατον και την Κυριακήν, σαν να ήμεθα συντάκται ελληνικών νομοσχεδίων. Αν αποκλείσωμεν και αυτήν την αρετήν, όλοι οι λόρδοι θα πηγαίνουν εις την Κόλασιν και δεν μας συμφέρει. Παρακάτω.
    -Ου φονεύσεις...
    -Α, μάλιστα! ... Αλλά για να ιδούμε τώρα με την απαγόρευσιν της πληροφορίας.
    -Ου...
    -Εμπρός.
    -Ου.... Ου .... ! επανέλαβεν ο Μωυσής διστάζων.
    -Ούξις και ξερός είπεν ο Σαβαώθ ανυπομονών, λέγε!...
    -Αλλά, Αγιώτατε...
    -Εκατάλαβα, είπεν ο Σαβαώθ. είναι η εβδόμη εντολή!... Μουρντάρικη δουλειά!... Και μολονότι έχομεν εδώ μέσα τον Προφητάνακτα, ο οποίος τα έψησε με την γυναίκα του Ουρία...οπωσδήποτε η ηθική!... πάρα πέρα! ...
    -Ου κλέψεις ...
    -Α! στάσου εδώ!... είπεν ο 'Υψιστος. Εδώ δεν έχει καμμίαν δικαιολογίαν. Προ καιρού το έβλεπα ότι αυτή η εντολή ήτο περιττή. Τώρα επαράγινε το πράγμα! Μην πας μακριά. Πιάσε την Ελλάδα. εκεί πέρα κλέφτουν ως και τα έμβρυα από την κοιλιά της μάννας των. Είναι τώρα κάμποσοι μήνες μάλιστα όπου δεν βλέπεις τίποτε άλλο παρά σειράν ατελευτήτων κλοπών. Από εκείνην την ευλογημένην χώραν οπού είχαμεν άλλοτε τους καλυτέρους μας πελάτας, τώρα δεν ημπορεί ούτε ένας να εμβή εις τον Παράδεισον. 'Ανθρωποι οι οποίοι εγήρασαν εις την αρετήν και την τιμιότητα, άνθρωποι οι οποίοι ως και εις τον εσπερινόν επήγαιναν, ακούς! απεδείχθησαν εις το ύστερον κλέπται! Είναι απελπισία!... Αυτή η εντολή πρέπει να καταργηθή.
    Ο Μωυσής ηθέλησε ν' αντιτείνη συνηγορών υπέρ της ακεραιότητος του δεκαλόγου του, ότε αίφνης θόρυβος μέγας ηκούσθη παρά την είσοδον του Παραδείσου και πριν ή προφθάση ο 'Υψιστος να ερωτήση τι τρέχει ενεφανίσθη ο Πέτρος ολοπόρφυρος εκ του θυμού.
    -Μ' έκλεψαν, Θεέ μου! εβόα θρηνωδώς ο Απόστολος, μ' έκλεψαν! .... Ολίγας μετοχάς οπού είχα... τας οικονομίας μου!...
    -Ποίος σ' έκλεψεν; ηρώτησεν ο Σαβαώθ.
    -'Ενας πρώην υπουργός 'Ελλην και ένας πρώην ταμίας!...
    -Ορίστε! είπεν ο 'Υψιστος αποτεινόμενος προς τον Μωυσήν, τα βλέπεις; ως κι εδώ μέσα! Αν δεν καταργήσωμεν την εντολήν, θα διώξωμεν και αυτούς οπού υπάρχουν μέσα!
    Και επειδή ο Μωυσής ακόμη εδίσταζεν, ο 'Υψιστος εξέτεινε την δεξιάν και διά του θείου του δακτύλου διέγραψεν από της πλακός την ογδόην εντολήν.
    Και ταυτοχρόνως διέταξε ν' αναγγείλουν το γεγονός εις την Ιεράν Σύνοδον, διά να το ανακοινώση αύτη εις τους εκδότας των Κατηχήσεων.
    ------------------------------------------------------------
    *Ο Μπάμπης Άννινος,(1852-1934) ανήκει στην κατηγορία των λογίων που ενώ ήταν εξαιρετικά δημοφιλείς όσο ζούσαν, περιέπεσαν μετά θάνατον σε λήθη. Χαρακτηριστικό της περίπτωσής του είναι το θεματικό εύρος του γραπτού του έργου που καλύπτει τους τομείς της δημοσιογραφίας, του θεάτρου, της ποίησης, της πεζογραφίας, της μετάφρασης, της ιστοριογραφίας και του δοκιμίου. Υφολογικά τοποθετείται στο χώρο της ανώδυνης ευθυμογραφίας με έμφαση στη χιουμοριστική χρήση της γλώσσας, κυρίως μέσω της τεχνικής του λογοπαίγνιου. Στο γλωσσικό ζήτημα υπήρξε υποστηρικτής της απλής καθαρεύουσας - κυρίως λόγω του μεγαλύτερου πλούτου της σε σύγκριση με τη δημοτική της εποχής - διαμορφώνοντας ένα αξιοσημείωτο προσωπικό γλωσσικό όργανο με παιγνιώδη και ανάλαφρη διάθεση.
    Σχεδόν ένα αιώνα μετά το κείμενο διατηρεί την ανάλαφρη φρεσκάδα ενός επίκαιρου χρονογραφήματος. Μήπως τελικά μερικά πράγματα "εν Ελλάδι" δεν αλλάζουν ποτέ;

    Τετάρτη, Μαρτίου 09, 2005 

    Last wishes


    «Δύο μόνο πράγματα στη ζωή είναι σίγουρα: ο θάνατος και οι φόροι...
    Δεν θα ήταν ωραίο να μπορείς να στειλεις τα τελευταία μηνύματα στους φίλους και στην οικογένεια σου, όταν τελειώσει ο χρόνος σου πάνω σ' αυτό τον κόσμο;»
    Αυτά θα διαβάσει όποιος επισκεφτεί την ιστοσελίδα
    lastwishes.com
    Kι αν ο επισκέπτης είναι κάτοικος ΗΠΑ, Καναδά ή Βρετανίας μπορεί να χρησιμοποιήσει και τις υπηρεσίες της εταιρίας. Η εταιρία με σχετικά μικρό κόστος μπορεί να στείλει ηλεκτρονικά ή ταχυδρομικά τις τελευταίες επιθυμίες του πελάτη που μπορεί να είναι γραπτές , ηχογραφημένες ή και βιντεοσκοπημένες.Η εταιρία αναλαμβάνει να στείλει μετά τον θάνατό του πελάτη της σε φίλους και συγγενείς που έχει καθορίσει ο πελάτης, τις τελευταίες επιθυμίες του για την διάθεση προσωπικών του αντικειμένων, λεπτομέρειες για τους αποδέκτες της αποζημίωσης από την ασφάλεια ζωής του, λεπτομέρειες για την τελετή της ταφής του,για τραπεζικούς λογαριασμούς, για passwords σε pc ή τα PIN του από τις cash cards, οδηγίες για την περιποίηση του σκύλου, της γάτας ή του χρυσόψαρου του που αφήνει πίσω του...Οι τιμές είναι λογικές και μάλιστα η εταιρία προσφέρει και γενναίες εκπτώσεις στο silver plan και στο gold plan, στα 2 δηλαδή βασικά της προγράμματα.
    Εμένα πάντως αν και με εντυπωσιάζουν, δεν μού ταιριάζουν αυτές οι αμερικανιές...

    Προτιμώ Καζαντζίδη και δυο πόρτες έχει η ζωή...

    «Το τελευταίο βράδυ μου
    απόψε το περνάω
    κι όσοι με πίκραναν πολύ,
    τώρα που φεύγω απ΄τη ζωή,
    όλους τους συγχωρνάω... »


    Ναι έτσι ακριβώς: συγχωΡΝάω, με Ρο και Νι, χορταστικώτατο...

    Τρίτη, Μαρτίου 08, 2005 

    Regaining my humanity - Ανακτώντας πάλι την ανθρωπιά μου


    «Πολλοί με έχουν αποκαλέσει δειλό, άλλοι με έχουν πει ήρωα. Πιστεύω ότι βρίσκομαι κάπου ανάμεσα. Σ' αυτούς που με αποκαλούν ήρωα, λέω πως δεν πιστεύω σε ήρωες, αλλά πιστεύω ότι οι απλοί άνθρωποι μπορούν να κάνουν εκπληκτικά πράγματα.
    Σε αυτούς που με αποκαλούν δειλό, λέω πως κάνουν λάθος, και πως χωρίς να το ξέρουν, έχουν και δίκιο. Κάνουν λάθος όταν πιστεύουν πως έφυγα από τον πόλεμο γιατί φοβάμαι μη με σκοτώσουν. Παραδέχομαι ότι ο φόβος υπήρχε, αλλά υπήρχε και ο φόβος να σκοτώσω αθώους ανθρώπους, ο φόβος να θέσω τον εαυτό μου στη θέση όπου η επιβίωση σημαίνει να σκοτώνεις, υπήρχε ο φόβος να χάσω την ψυχή μου στη διαδικασία να σώσω το σώμα μου, ο φόβος να με χάσει η κόρη μου, οι άνθρωποι που με αγαπούν, ο φόβος να μην είμαι ο άνθρωπος που ήμουν κάποτε, να μην είμαι ο άνθρωπος που ήθελα να είμαι. Φοβόμουν πως κάποια μέρα θα ξυπνούσα και θα ανακάλυπτα πως η ανθρωπιά μου με είχε εγκαταλείψει.»

    Το παράνω είναι ένα απόσπασμα από μια επιστολή του αμερικανού στρατιώτη Καμίλο Μέχια που δημοσίευσε η εφημερίδα «People's Weekly World» στις 24 Φεβρουαρίου 2005 και αναδημοσίευσε ο Ριζοσπάστης την Κυριακή 6 Μαρτίου 2005.
    Ο 28χρονος Καμίλο Μέχια (Camilo Mejia) έχει στον ενεργητικό του πάνω από εφτά χρόνια στο στρατό καθώς και 8 μήνες στο Ιράκ. Οταν πήγε σπίτι με άδεια, ζήτησε να συμπεριληφθεί στους αντιρρησίες συνείδησης. Αντί αυτού καταδικάστηκε στις 21 Μαΐου 2004 για λιποταξία και έλαβε ποινή φυλάκισης ενός χρόνου επειδή αρνήθηκε να επιστρέψει στο Ιράκ. Απελευθερώθηκε από τη φυλακή στις 15 Φεβρουαρίου 2005.
    Την πλήρη επιστολή στα
    «αγγλικά» και σε ελληνική μετάφραση θα την βρείτε στα links. Aξίζει να της αφιερώσουμε ένα κλικ και 5 λεπτά από την καθημερινότητά μας...



    Κυριακή, Μαρτίου 06, 2005 

    365 μέρες τον χρόνο...


    και όχι μόνο στις 8 του Μάρτη...
    Δεν γιορτάζουμε-Διεκδικούμε.
    Και οι λόγοι είναι
    πολλοί

    Σάββατο, Μαρτίου 05, 2005 

    Tέσσερα ρήματα για το βιβλίο


    Περί βιβλίων και πάλι, αλλά με θετική ματιά αυτή τη φορά. Τέσσερα ρήματα για το βιβλίο:
    Διαβάζω βιβλία για να κατακτήσω το χρόνο.
    Διαβάζοντας, το παρελθόν μού φαίνεται γνωστό, το παρόν οικείο, το μέλλον φιλικό και προσιτό. Καταρρίπτω όρια και φραγμούς, σύνορα και προθεσμίες, απαγορεύσεις και φόβους. Η φαντασία διαστέλλεται, ο κόσμος γίνεται άπειρος ή μικρός ανάλογα με το κέφι μου. Όταν όλα σήμερα ελέγχονται και προκαθορίζονται, μονάχα το διάβασμα μου επιτρέπει την ελευθερία. Διαβάζω άρα είμαι ελεύθερος.
    Αγοράζω βιβλία για να κάνω δικό μου τον κόσμο.
    Τον κόσμο των ιδεών, των μύθων, της επιστήμης, του ονείρου. Μέσα από τις τυπωμένες σελίδες νοιώθω να ορίζω καλύτερα τον γύρω χώρο, την οικουμένη, ολόκληρο το σύμπαν. Αγοράζοντας βιβλία, πλουτίζω σε εμπειρίες και ευαισθησία, γίνομαι συμμέτοχος στο παγκόσμιο αγαθό της γνώσης.
    Xαρίζω βιβλία στο όνομα της αγάπης.
    Με μια ποιητική συλλογή εγκαινιάζω ένα έρωτα, μ' ένα μυθιστόρημα σφραγίζω μια φιλία χρόνων, κάνοντας δώρο ένα βιβλίο που έχω αγαπήσει, δίνω στον άλλο να καταλάβει τα ιδιαίτερα αισθήματα που τρέφω γι' αυτόν. Με βιβλία συνοδεύω τα « χρόνια πολλά », το «καλορίζικος», το « Να μας ζήσει»,τα « Συγχαρητήρια».
    Δανείζω και δανείζομαι βιβλία γιατί έτσι αποκτούν πνοή ζωής.
    Αλλάζουν χέρια, δραπετεύουν από τα ράφια, παλιώνουν χρήσιμα οι σελίδες τους, κυοφορούν γνώσεις και απόλαυση. Τα βιβλία δεν έχουν σπίτι δικό τους και κατοικία. Οι βιβλιοθήκες, ατομικές ή δημόσιες, είναι μονάχα η στάση που κάνουν για να ξεκουραστούν στο άχρονο ταξίδι της επίγειας ζωής τους.
    (Το βρήκα γραμμένο πάνω σε ένα σελιδοδείκτη ενός βιβλίου που μου χάρισαν. Πιστεύω πως είναι ο πιο σοφός σελιδοδείκτης που είχα ποτέ).

    Παρασκευή, Μαρτίου 04, 2005 

    Το νέο μυθιστόρημα του μακαρίτη


    Σε ημερίδα που διοργανώθηκε τον προηγούμενο μήνα για το «ελληνικό βιβλίο σήμερα» ακούστηκε μια πολύ θλιβερή διαπίστωση. Στην Ελλάδα των 12.000.000 υπάρχουν μόνο 3000 ενεργοί αναγνώστες βιβλίων, ενώ οι υπόλοιποι είναι ευκαιριακοί.
    Προσέξτε τώρα :
    1. μιλάνε για 3000 ενεργούς αναγνώστες, αλλά υποψιάζομαι ότι οι ενεργοί συγγραφείς είναι πολλαπλάσιοι, αφού είναι γνωστό ότι όλοι σχεδόν οι Ελληνες γράφουν και πολλοί θα ήθελαν να εκδώσουν γραπτά τους.
    2. μιλάνε για αναγνώστες και όχι για αγοραστές, άρα τα πράγματα για το ελληνικό βιβλίο είναι πιο στριμόκωλα.
    3. στον μικρό αυτό αριθμό των ενεργών αναγνωστών συμπεριλαμβάνονται και οι εραστές της παρα-ιστορίας (Βελόπουλοι, Λιακόπουλοι και σία), της παρα-θρησκείας, της παρα-επιστήμης (αστρολογίες,αυτογνωσίες, Μαρία Παπαπέτρος κλπ), της παραφιλολογίας και των διάφορων διαφημιζόμενων από τα τηλεοπτικά κανάλια βιβλίων του τύπου «αγάπη μου, κολυμπάς με καρχαρίες», «αγάπη, κάλεσε τον διαρρήκτη» και «οι κούκλες μιλούν ψιθυριστά»
    4.Θα σκάσω αν δεν το γράψω: μεταξύ των άλλων βιβλίων του εκδοτικού οίκου Modern Times , από το ομόσταυλο τηλεοπτικό σταθμό "Αλτερ" διαφημίζεται και το νέο μυθιστόρημα του Γεωργίου Ρούσσου «Ματωμένα Παλάτια». Αν δεν είναι προσπάθεια εξαπάτησης του αναγνώστη, μπορεί να είναι μακάβριο χιούμορ, μια και ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Γεώργιος Ρούσσος είναι μακαρίτης εδώ και χρόνια. Ο Γεώργιος Ρούσσος (που στα εξώφυλλα των βιβλίων του που εκδίδονται τώρα εμφανίζεται ως Γιώργος, για να φαντάζει πιο σύγχρονος), διέπρεψε την δεκαετία του '50 γράφοντας τα αναγνώσματα συνεχειών (έντυπα σήριαλ δηλαδή) των λαϊκών εφημερίδων με ήρωες τους "λήσταρχους και τις ωραίες" (αίμα και έρως ή αλλιώς βία και σεξ της εποχής). Σύμφωνα με διηγήσεις συναδέλφων του δημοσιογράφων, τις συνέχειες των αφηγημάτων του τις ολοκλήρωνε συνήθως επί του ...πιεστηρίου, για να προλάβει να μετρήσει το σφυγμό του αναγνώστη, να δει κατά πού επιθυμεί να τραβήξει η ιστορία που του αφηγείτο (μια τακτική που πιστός στην παράδοση εφαρμόζει τηλεοπτικά στις Φωσκωλιάδες του ο Νίκος Φώσκολος).
    Ισως η χήρα του Γεωργίου Ρούσσου, η πολύ καλή ηθοποιός του θεάτρου και του παλιού ελληνικού κινηματογράφου Καίτη Λαμπροπούλου, που με την άδειά της εκδίδονται τα μυθιστορήματα δεν πρόσεξε την απρέπεια που γίνεται στο πρόσωπό του συζύγου της.
    Τελικά για το αβέβαιο μέλλον του Ελληνικού βιβλίου ξεκίνησα να γράψω και στο ..."νέο" βιβλίο του μακαρίτη κατέληξα ... Ας αλλάξω και τον τίτλο λοιπόν.

    Πέμπτη, Μαρτίου 03, 2005 

    Για τη Δόμνα, ρε γαμώτο!


    Τσικνοπέμπτη.
    Λέμε να τσικνίσουμε και φέτος...
    Δεν έχουμε ακόμα αποφασίσει αν βγούμε μεταμφιεσμένοι για να τιμήσουμε το πατροπαράδοτο έθιμο, αλλά μια μάσκα, λίγες σερπαντίνες, δυο-τρεις χούφτες κομφετί, θα τα έχουμε μαζί μας για ώρα ανάγκης.
    Καλή παρέα, σε ζεστό κουτουκάκι, πεντανόστιμα μεζεκλίκια,άφθονο κρασάκι, αστεία, πειράγματα και τραγούδια. Από λαϊκά, ελαφρολαϊκά, ρεμπέτικα, καντάδες, δημοτικά, μέχρι και τα επικηρυγμένα αποκριάτικα "μουνάτα" για τα οποία μηνύθηκε πριν από μερικές εβδομάδες η μεγάλη μας Δόμνα Σαμίου.
    Αλήθεια, γιατί δεν μπήκε ακόμα στο αρχείο η μεσαιωνική και σκοταδιστική μήνυση σε βάρος της; Λες να διωχθούν όσοι τραγουδήσουν στην παρέα κανένα τραγούδι σαν και το παρακάτω;
    «Τις Μεγάλες Αποκριές
    φέραν ένα τσβάλ' ψωλές,
    τρέξαν οι αρχοντοπούλες,
    τρέξαν και τσ' άρπαξαν ούλες.
    Και μια χήρα παπαδιά
    δεν επρόλαβε καμιά.
    Πιάνει τνάζει τα τσβάλια
    βρίσκει μια με δυο κεφάλια»
    Ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι θα έκανα αντίσταση τραγουδώντας
    «Ο παπάς από τη Θάσο
    κάτι βγάζ' απ' κάτ' το ράσο.
    Τ' ήτανε, τ' ήτανε, τ' ήτανε τι να 'τανε»
    Χμ... Τελικά πήρε νέο νόημα η Τσικνοπέμπτη μου φέτος.
    Εμπρός της γης οι αμαρτωλοί.Για τη Σαμίου ρε γαμώτο...
    Α και υπόψιν... Μετά την αγρυπνία της Τσικνοπέμπτης, όσοι "αμαρτήσετε" παραπάνω απ' όσο πρέπει και σέρνεστε την Παρασκευή στη δουλειά, υπάρχει και η αγρυπνία της "κάθαρσης" της 8ης προς 9η Μάρτη, που έχει προαναγγείλει η ιερά σύνοδος, ως ένα από τα μέτρα για την αυτοκάθαρσή της.
    Ε, μαζί με τα μεγάλα αμαρτήματα των ιεραρχών ας συγχωρεθούν και τα μικρά δικά μας.

    Τρίτη, Μαρτίου 01, 2005 

    Σαν κάνει ο Μάρτης δυο νερά...


    Kαλό μήνα...
    Φάγαμε και την 60η ημέρα του 2005... Νά'ταν κι άλλη! Σαν χθες μού φαίνεται που λέγαμε ευτυχές το νέον έτος και ούτε που θα καταλάβουμε για πότε θα λέμε Χριστός Ανέστη...
    Μια μικρή αλυσίδα είνα τελικά:
    Χριστούγεννα,
    Πρωτοχρονιά( ψιλή-μου-δεντρο-λιβανιά),
    εκπτώσεις (shoping therapy των πτωχών),
    αποκριές(μασκαρά greco μασκαρά),
    τσικνοπέμπτη( άντε να φάμε ψητό λες και δεν ξαναφάγαμε χθες ή δεν θα ξαναφάμε αύριο),
    να και η καθαρά Δευτέρα(αμόλα καλούμπα),
    ο Ευαγγελισμός ( να σε χαιρόμαστε Βαγγέλη μου και του χρόνου)
    να οι χαιρετισμοί(της Θεοτόκου και ουχί του πλατάνου) ,
    η μεγάλη Εβδομάδα (φήμες...7 ημέρες έχει κι αυτή. Τις έχω μετρήσει σας λέω)
    και βουαλά: Καλό Πάσχα χριστιανοί, με αβγά και με αρνί!
    Αντέξαμε όμως ε;Χιόνια, πλημύρες, τσουνάμια, Γιοσάκηδες, Βαβύληδες,γιουσουφάκια,Καρατζαφέρηδες, Ευαγγελάτοι, Τριανταφυλλόπουλοι, τριαντάφυλλα, αγκάθια, λάθη,πάθη και έρωτες...
    Ανοιξαν οι πύλες της Κολάσεως μεταφορικώς που λέει και ο παροικών εν τη Ιερουσαλήμ Ειρηναίος...
    Ευτυχώς,.μπας και ζεσταθούμε λιγάκι.
    Γιατί εδώ χιονίζει πάλι!
    Και η άτιμη η παροιμία μιλάει για δυό νερά και όχι για χιόνια.

    Άστα, ούτε στις παροιμίες μπορούμε να στηριχτούμε πια...

    Για μένα

    • Σοφία Avanti
    • Ελλάδα/Greece
    My profile

    Μικρή πασοκική ανθολογία

    www.flickr.com
    This is a Flickr badge showing public photos from avanti. Make your own badge here.

    Links

    Για ένα όνομα ζούμε...

    (το "πόθεν έσχες"

    του τίτλου "τα εις εαυτόν")


    US Losses

    Photos Hidden
    Powered by Blogger
    and Blogger Templates